فرقى در ميان آيات قرآن وجود ندارد چنانكه در بيان فضيلت قرآن گفتيم كه آيات قرآن گرچه در مواردى كه به ظاهر صورت داستان و قصه دارند ولى باطن آنها موعظه راهنمايى ، عبرت و وسيلهء هدايت است يا حكمى از احكام خدا را دربر دارد ، بنابراين ، همهء آيات قرآن مورد استناد و تمسك مسلمين و نه فقط آيات فقهى قرآن .
علاوهبر اين ، كسانىكه قائل به تحريفند ، اكثر آنان تحريف را تنها در آيات مربوط به بحث ولايت و مشابه آن مىدانند ، در صورتى كه آيات ولايت نيز لازمالتمسك و لازمالتبعيهء است و آيات لازمالتمسك هم طبق اخبار « ثقلين » بههيچوجه قابل تحريف نبوده ، همانطور كه توضيح داده شد ، از تحريف و تغيير مصون و محفوظ مىباشد .
شكل دوّم استدلال : شكل و راه دوم در استدلال با اخبار « ثقلين » بر عدم تحريف قرآن ، اين است كه اعتقاد به تحريف قرآن موجب سقوط قرآن از حجيت و از اعتبار و مدركيت است و كسانىكه به تحريف قائل هستند ، در تمسك نمودن به قرآن موجود بايد به ائمهء هدى ( عليهم السلام ) مراجعه نموده ، درصورت تأييد و امضاى آنان از قرآن فعلى تبعيت كنند و به عبارت سادهتر : درصورت وقوع تحريف ، حجيت و اعتبار قرآن موجود موقوف و منوط بر امضاى اهل بيت ( عليهم السلام ) خواهد بود ولى از اخبار متواتر « ثقلين » چنين برمىآيد كه خود قرآن يك حجت و مدرك مستقل و يكى از دو مرجع اصيل اسلامى است ؛ يكى قرآن و ديگرى اهل بيت ( عليهم السلام ) كه از اين دو مدرك بايد مستقلًا پيروى شود و از آن روايت چنين استفاده مىشود كه قرآن « ثقل اكبر » و بزرگترين حجت است و اهل بيت ( عليهم السلام ) نيز « ثقل اصغر » .
بنابراين چگونه ممكن است كه قرآن را از حجيّت استقلالى بياندازيم و حجت بودن آن را به اهل بيت ( عليهم السلام ) ، يعنى « ثقل اصغر » متوقف سازيم ؟ !
و اما اينكه گفتيم : در صورت وقوع تحريف ، قرآن از حجيت مىافتد به اين
بيان در علوم و مسائل كلى قرآن ( فارسى ) — صفحة 331
مساهمون: السيد الخوئي
ص٣٣١