مىكند ، مىگويد : « و كوهها و مرغان را ( به آهنگ تسبيح و نغمه ) مسخّر داوود قرار داديم » « 1 » همچنين از باب تشبيه ، به سخن گفتن انسان ، منطق الطّير مىگويند . و در موارد ديگر گفتهاند : صامت و ناطق و دربارهء خانه گفتهاند : خانه سخن مىگويد و نيز خداوند فرموده است : « صالح گفت : اى قوم ، چرا پيش از نكوكارى ، به بدكارى مىشتابيد ، چرا از كردار زشت ، به درگاه خدا استغفار نمىكنيد ، تا شايد مورد رحمت واقع شويد . آنها گفتند : ما به تو و پيروانت فال بد مىزنيم . صالح گفت : فال بد شما نزد خدا معلوم است ، بلكه خود شما موجب اين امتحان و ابتلا شدهايد . » « 2 » و نيز فرموده است : « هر جنبندهاى در زمين و هر پرندهاى كه با دو بال پرواز مىكند ، هركدام طايفهاى مانند شما انسانها هستند . ما در كتاب آفرينش خود هيچ چيز را فروگذار نكرديم . » « 3 » در جاى ديگر مىفرمايد : « و گوشت مرغان ، هر نوع غذا كه مايل باشند . » « 4 » و نيز مىفرمايد : « و مرغان را مسخّر ( نغمهء داوود ) كرديم كه نزد او جمع شوند و همه از هر جانب به دربارش باز آيند . » « 5 » و دربارهء فرشتگان مىفرمايد : « فرشتگان را داراى دو و سه و چهار بال قرار داد » « 6 » و نيز مىفرمايد : « و چون ابراهيم عليه السّلام گفت : پروردگارا به من بنمايان كه چگونه مردگان را زنده خواهى كرد ، خداوند فرمود : آيا ايمان نياوردهاى ؟ گفت : آرى باور دارم ، امّا مىخواهم كه با مشاهدهء آن دلم آرام گيرد . خداوند فرمود : پس چهار پرنده را بگير و نزد خود گوشت آنها را به هم درآميز آنگاه ، هر قسمتى از آن را بر سر كوهى گذار و سپس آنها را فراخوان تا شتابان به سويت پرواز كنند » « 7 » و نيز فرموده است : « و ما بهرهء داوود را به فضل خود كاملا افزوديم و امر كرديم كه اى كوهها و اى پرندگان ، شما نيز با تسبيح و نغمهء الهى داوود هماهنگ شويد . و نيز آهن سخت را به دست او نرم كرديم . » « 8 » در ميان بتهاى زمان قديم بتى به نام « نسر » وجود داشت كه گمان مىكردند به صورت كركس
هامش
( 1 ) - انبياء / 79 .
( 2 ) - نمل / 46 - 47 .
( 3 ) - انعام / 38 .
( 4 ) - واقعه / 21 .
( 5 ) - ص / 19 .
( 6 ) - فاطر / 1 .
( 7 ) - بقره / 260 .
( 8 ) - سبأ / 10 .