يكى از تيرههاى بكيل « ثور » است [ 707 ] كه نامش زيد پسر مالك پسر معاويه پسر دومان پسر بكيل است . تيرهء ديگر از بكيل ارحب است كه نامش مرّه بود . مرهبه و ذو الشاول نيز تيرههائى از فرزندان دعام پسر مالك پسر معاويه پسر صعب پسر دمان پسر بكيلاند . همهء اينان تيرههائى از بكيل باشند . نيز از ايشان است ابو السّفر سعيد پسر محمد ثورى بكيلى كه از ابن عباس و براء پسر عازب و سعيد پسر جبير و جز ايشان روايت دارد .
بدين مخلاف نسبت دارد : اديب على پسر سليمان ملقّب به « حيدره » كه در نحو و ادب نگارشها دارد . همروزگار ما بود و در 599 درگذشت . عمارة در « تاريخ » خود گويد : يكى از صادرات بكيل زهر است كه شاهان را بدان مىكشتند . در « بكيل » و « حاشيه » مردمى هستند كه به گرفتن آن زهر از درختى كه تنها در آن سرزمين مىرويد شناخته شدهاند . ايشان آن را پنهان مىدارند ، چنان كه در مصر درختى را كه از آن روغن بلسان گيرند دارندگانش پنهان مىدارند . كشتن هر يك از شاهان بنى نجاح يا وزيران ايشان كه كشته شدند با اين زهر بود .
معجم البلدان ( فارسى ) — صفحة 611
مساهمون: ياقوت الحموي
ص٦١١