باب ثا و يا و آنچه پس از آنهاست
ثيتل
[ ث ت ] : ( با تاى دو نقطه بالا ) .
از ريشهء « ثيتل » گرفته شده كه نام گورخر است .
نام آبى نزديك « نباج » است كه در آن رويدادى تاريخى پيش آمده بود .
حفصى گويد : ثيتل نام ديهى است . نصر گويد : ثيتل نام شهرى از آن بنى حمّان است . ميان « نباج » و « ثيتل » استراحتگاهى براى رهروان از بصره است . ربيعه پسر ظريف پسر تميم عنبرى به ياد قيس بن عاصم كه بر بكر بن وائل بتاخت و ايشان را كشتار كرد چنين مىسرايد :
و لا يبعدنك اللّه قيس بن عاصم * فانت لنا عزّ عزيز و معقل
و انت الّذى صوّبت بكر بن وائل * و قد عضّلت فيها النّباج و ثيتل « 1 »
قرّه پسر قيس پسر عاصم نيز چنين مىسرايد :
انا ابن الّذى شقّ المزاد و قد رأى * بثيتل احياء اللّهازم حضّرا
فصبّحهم بالجيش قيس بن عاصم * فلم يجدوا الّا الاسنّة مصدرا
سقاهم بها الذّيفان قيس بن عاصم * و كان اذا ما اورد الامر اصدرا « 2 »
ثيّله
[ ث ى ى ل ] : نام آبى در قطن است . ريشهء آن از نام گياهى است در سرزمينهاى خرم كه ساقهء آن روى زمين مىدود و هر جا مىرسد ريشهء خود را فرو مىكند . پس ريشههاى بسيار خواهد داشت .
پايان
هامش
( 1 ) . اى قيس بن عاصم ! خدايت دور مدارد كه آبرو و پناه ما هستى . تويى كه بكر بن وائل را نشانه گرفتى و « نباج » و « ثيتل » را درهم كوفتى .
( 2 ) . من پسر همان كس هستم كه بر « مزاد » بتاخت و « ثيتل » شجاعان ايشان را بديد كه بامدادان سپاه قيس پسر ايشان بتاخت . پس ايشان جز سر نيزه چيزى نديدند . قيس بن عاصم زهر را به ايشان خورانيد و هر چه دستور مىداد اجرا مىكردند .