و لقد تكون اذا تحلّ بغبطة * ايّام اهلك بالديار حلول
و لقد تساعفنا الديار و عيشنا * لو دام ذاك بما نحبّ ظليل « 1 »
برقة رحرحان
[ ب ق ة ر ر ] « رحرحان » در جاى خود ياد شده است . مالك پسر نويره چنين سروده است :
ارانى اللّه ذا النّعم المندّى * ببرقة رحرحان و قد ارانى
حويت جميعه بالسّيف صلتا * و لم ترعد يداى و لا جنانى « 2 »
ديگرى نيز گويد :
به حمد ابى جبيلة كلّ شىء * ببرقة رحرحان رخىّ بال « 3 »
برقة رعم
[ ب ق ة ر ] « رعم » به معنى « شحم » و پيداست . يزيد پسر ابان چنين مىسرايد :
ظعن الحىّ يوم برقة رعم * بغزال مزيّن مربوب « 4 »
مرقّش نيز چنين مىسرايد :
و فيهنّ حور كمثل الظّباء * تقرّوا باعلى السّليل الهدالا
جعلن قديسا و اعناءه * يمينا و برقة رعم شمالا « 5 »
برقة الرّكاء
[ ب ق ة ر ر ] راعى چنين مىسرايد :
بميثاء سابت من عسيب فخالطت * ببطن الرّكاء برقة و اجارعا « 6 »
برقة رواوة
[ ب ق ة ر و ] از كوههاى جهينه است . كثيّر چنين سرود :
و غيّر آيات ببرق رواوة * تنائى اللّيالى و المدى المتطاول « 7 »
برقة الرّوحان
[ ب ق ة ر ر ] حفصى گويد : باغچهاى است در يمامه كه گياه « رمث » در آن مىرويد . عبيد پسر ابرص چنين مىسرايد :
لمن الدّيار ببرقة الرّوحان * درست لطول تقادم الازمان
فوقفت فيها ناقتى لسؤالها * و صرفت و العينان تبتدران « 8 »
اوفا مازنى نيز چنين مىسرايد :
ابلغ اسيّدوا الهجيم و مازنا * ما احدثت عكل من الحدثان
انّ الّذى يحمى ذمار ابيكم * امسى يميد ببرقة الرّوحان
هامش
( 1 ) . قوم كهنسال ، ويرانههاى « برقة رامتين » را فراموش نمىكند . . . .
( 2 ) . خداوند در « برقهء رحرحان » نعمتها به من داده است . من همه را با شمشير آخته چنان به دست آوردم كه نه دستم لرزيد و نه دلم طپيد .
( 3 ) . با سپاس از ابو جبيله همه چيز در « برقهء رحرحان » در جاى خود آسوده است .
( 4 ) . قبيله در روز « برقه رعم » آهوى آذين بندى شدهء ارباب را سرزنش نمود .
( 5 ) . آهووشان سيه چشم به بالاى « سليل » رسيدند . « قديس » را در سمت راست و « برقة رعم » را در سمت چپ خويش نهادند .
( 6 ) . در « ميثاء » از « عسيب » رها شد پس به درون برقه و اجارع « ركاء » درآمد . ( چ ع 2 : 88 : 7 ) .
( 7 ) . نشانهها را در « برق رواوه » تغيير داد . شبهاى بلند و روزگارى دراز بگذشت ( چ ع 2 : 827 : 14 ) .
( 8 ) . آن خانهها در « برقة الروحان » از آن كيست كه با گذشت زمان پوسيده است ؟ شتر خود را بازداشتم تا بپرسم و با چشمانى اشكبار به راه افتادم ( چ ع 1 :
83 : 21 ) .