[ 578 ] - شب زندهدارى كرد » .
حفصى گويد : انقد كوهى در يمامه است و شعر اعشى را به گواه آرد :
انّ الغوانى لا يواصلن امرء * فقد الشّباب و قد يصلن الامردا
يا ليت شعرى هل اعودن ثانيا * مثلى زمين هنا ببرقة انقدا « 1 »
ابو عبيده مىگويد : سرايندهء اين شعر « برقة قنفذ » را مىخواهد و از تنگى قافيه آن را « انقد » تلفظ كرده است زيرا كه هر دو به معنى خارپشت است كه شب را بيدار مانده به چرا مىرود .
برقة الاوجر
[ ب ق ة ل ا ج ] شاعر گويد :
بالشّعب من نعمان مبدا لنا * و البرق من حضرة ذى الاوجر « 2 »
برقة الاودات
[ ب ق ة ل ا ] اودات جمع اوده به معنى سنگينى است . جرير چنين مىسرايد :
عرفت ببرقة الاودات رسما * محيلا طال عهدك من رسوم « 3 »
برقة اير
[ ب ق ة ا ] شاعرى چنين سروده است :
عفت اطلال ميّة من حفير * فهضب الواديين فبرق اير « 4 »
برقة بارق
[ ب ق ة ر ] « بارق » كوهى از آن يكى از ازديان در حجاز است كه ياد شد . بارق نيز در كوفه است . ديگرى گويد :
و لقتله اودى ابوه و جدّه * و قتيل برقة بارق لى اوجع « 5 »
برقة ثادق
[ ب ق ة د ] « ثادق » با ثاى سه نقطه در جاى خود ياد شد . حطيئه چنين مىسرايد :
و كانّ رحلى فوق احقب قارح * بالشّيّطين نهاقه التّعشير
جون يطارد سمحجا حملت به * بغوارب الفقرات فهى تمور
ينحو بها من برق عيهم ظامئا * زرق الجمام رشاؤهنّ قصير
و كانّ نقعهما ببرقة ثادق * و لوى الكثيب سرادق منشور « 6 »
برقة ثمثم
[ ب ق ة ث ث ] از ريشهء « ثمثم الرجل » يعنى روى ظرف را پوشانيده است . در شعر « بشر » بدين معنى است .
برقة الثّور
[ ب ق ة ث ث ] ابو زياد مىگويد : « برقة الثور » كنار « ضمان » است و شعر ذو الرمّه را به گواه آورده است :
خليلىّ عوجا بارك الله فيكما * على دارمىّ من صدور الرّكائب
تكن عوجة يجزيكما الله عندها * بها الخير او نقضى بذمّة صاحب
هامش
( 1 ) . دختران ، به مردانى كه جوانى را از دست داده باشند وصال نمىبخشند ولى به نوجوان امرد شايد ! واى بر من ! آيا پيرى همچون من در « برقة انقد » بازگشت دارد ؟
( 2 ) . به « درهء نعمان » و « برق ذى الاوجر » ما را پايگاهى هست .
( 3 ) . در « برقة الاودات » رسمى محيلانه را شناختم . دراز باد روزگار تو با اين رسمها . ياقوت همين شعر را با تغيير كلمهء « برقة الاودات » به « برقة الوداء » جايگاهى ديگر در جزيرة العرب نشان مىدهد ( چ ع ، ج 1 ، ص 588 ، س 12 ) .
( 4 ) . خوشا به ويرانههاى « ميّه » در « حفير » و بلندى ميان دو دره و « برق اير » .
( 5 ) . كشتن او براى پدر و جدش سنگين بود ولى براى من ، مرگ كشتهء « برقهء بارق » دردناكتر است .
( 6 ) . گوئى كجاوهء من بر كوهان شتر در « شيّطان » آهنگى دارد . . . گوئى مرداب « برقة ثادق » و « لوى كثيب » خيمه و آسايشگاه است . شعر سوم قطعه در چ ع ا :
584 : 12 نيز هست .