رمانى بامر كنت منه و والدى * بريّا و من جول الطّوىّ رمانى « 1 »
نصيب نيز چنين مىسرايد :
عفا الحبج الاعلى فبرق الاجاول « 2 »
كثيّر نيز چنين مىسرايد :
عفا ميث كلفى بعدنا فالاجاول * فاثماد حسنى فالبراق القوابل « 3 »
برقة الاجداد
[ ب ق ة ل ا ] اجداد جمع جدّ به معنى پدر پدر يا جمع جدد به معنى زمين سخت است . كسى چنين سروده :
لمن الدّيار ببرقة الاجداد * عفت سوار رسومها و عوادى « 4 »
برقة اجول
[ ب ق ة ا و ] اجول بر وزن افعل از جولان به معنى طواف كردن است . منتخل هذلى چنين مىسرايد :
هل هاجك اللّيل كليل على * اسماء من ذى صبر مخيل
ان شاء فى الفيقة يرمى له * جوف رباب و برّة مثقل
فالتطّ بالبرقة شؤبوبة * فالرّعد حتى برقة الاجول « 5 »
برقة احجار
[ ب ق ة ا ] احجار جمع حجر به معنى سنگ است . كسى گفته است :
ذكرتك و العيس العتاق كانّها * ببرقة احجار قياس من القضب « 6 »
برقة احدب
[ ب ق ة ا د ] زبّان پسر سيّار چنين مىسرايد :
تنحّ اليكم يا بن كوز فانّه * و ان زدتنا راعون برقة احدبا « 7 »
برقة احواذ
[ ب ق ة ا ] احواذ جمع حاذ ، درختى است كه گاو وحشى بدان خو گيرد . نيز گويند « جنبه » « 8 » است . ابن مقبل چنين مىسرايد :
و هنّ جنوح الى حاذة * ضوارب غزلانها بالجرن « 9 »
شاعرى ديگر چنين مىسرايد :
طربت الى الحىّ الّذين تحمّلوا * ببرقة احواذ و انت طروب « 10 »
برقة اخرم
[ ب ق ة ا ر ] اخرم به جاى خود ياد شد . ابن هرمه چنين مىسرايد :
بلوى كفافة او ببرقة اخرم * خيم على آلاتهنّ و شيع « 11 »
هامش
( 1 ) . او مرا به چيزى متهم نمود كه خودم و پدرم از آن دور هستيم . او مرا از جول ( لب چاه ) انداخته است .
( 2 ) . خوشا « حبج اعلى » و « برق الاجاول » .
( 3 ) . پس از ما خوشا به حال « ميت » ، « كلفا » ، « اجاول » ، « اثماد حسنى » و « براق » . ( چ ع 2 : 193 : 3 و 2 : 842 : 22 و 4 : 300 : 15 ) .
( 4 ) . آن خانهها در « برقة الاجداد » كه ويرانههايش نيز پنهان شده از آن كيست ؟ ( چ ع 3 : 180 : ص 13 ) .
( 5 ) . آيا شبى همچون شب اسما ، ترا به هيجان آورده بود ؟ . . . ابرى فراز « برقه » را پوشانيد و رعد تا « برقة الاجول » نيز برسيد .
( 6 ) . هنگامى كه گورخرهاى آزاد شده در « برقهء احجار » ديده شد به ياد تو آمدم .
( 7 ) . پياده شو اى ابن كوز ! زيرا هر چند بيشتر بيائى ما پاس « برقهء احرب » را داريم .
( 8 ) . جنبه بوتهاى بزرگ ، كوچكتر از درخت است كه در تابستان رويد .
( 9 ) . گاوهاى وحشى به « حاذه » گرايش دارند و گوسالههاى خود را با گردن خود مىترسانند .
( 10 ) . با قبيلهاى كه در « برقهء احواذ » با تو خوش بودند من نيز خوش بودم .
( 11 ) . بر سر پيچ « كفافه » يا در « برقهء اخرم » چادرهائى هست بر گردشان خار نهاده .