تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 99

مساهمون:

ص٩٩
شرح : زبان بسيار حركت مىكند و مىلغزد . ازاين‌رو بايد مراقبش بود و محبوسش نمود . در غير اين صورت انسان را به هلاكت و نابودى مىكشاند . « 1 » در خطبه‌هاى 176 و 233 و نيز حكمت 41 در اين‌باره سخن گفته‌ايم .

60 - و قال عليه السلام : « المرأة عقرب حلوة اللّبسة . »

ترجمه : زن عقربى است كه همنشينى با وى شيرين است . شرح : [ حكمت بالا به دو گونه نقل شده است . برخى نسخه‌ها « اللّسبة » و بعضى ديگر « اللّبسة » آورده‌اند . به تبع اين اختلاف ، شارحان نيز آن را دو گونه معنا كرده‌اند . ] برخى گفته‌اند : مراد از « اللّبسة » گزيدن است ، ولى محمد عبده مىگويد : « اللّبسة » حالتى از لباس پوشيدن است و « لبست فلانة » ؛ يعنى زمان زيادى با آن زن همنشين بودم . بنابراين ، معناى عبارت بالا چنين است : با عقرب نمىتوان زندگى كرد ، ولى زن ، گرچه آزار بدهد ، با اين حال ، معاشرت با او شيرين است . » گفتار عبده به آيه 187 بقره نزديك‌تر است : « آنها لباسى براى شما هستند و شما نيز لباسى براى آنها . » « 2 » سرشت زن و مرد يكى است و تفاوت آن دو در اين است كه هريك وظيفه ويژه‌اى برعهده دارند . امام عليه السّلام بدين دليل زن را به عقرب تشبيه نمودند
هامش
( 1 ) . حكيمان گفته‌اند : اگر سخن گفتن مايه سقوط است ، خاموشى سبب سلامت مىشود نك : شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد ، ج 18 ، ص 196 . ( 2 ) .هُنَّ لِباسٌ لَكُمْ وَ أَنْتُمْ لِباسٌ لَهُنَّبقره / 2 : 187 .
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 99 | محمد جواد مغنية / سامي الغريري الغراوي / محمد جواد معمورى