تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 101

مساهمون:

ص١٠١

62 - و قال عليه السلام : « أهل الدّنيا كركب يسار بهم و هم نيام . »

ترجمه : اهل دنيا سوارانى در خواب مانده‌اند كه آنان را مىرانند . شرح : اين سخن مانند بخشى از نامه 31 است كه توضيح آن گذشت : « آن‌كس كه مركبش شب و روز است همواره در حركت خواهد بود ؛ گرچه ايستاده باشد و هميشه راه مىپيمايد ؛ هرچند احساس آرامش و سكون كند . » « 1 »

63 - و قال عليه السلام : « فقد الأحبّة غربة . »

ترجمه : از دست دادن دوستان غربت است . شرح : دوستى بين دو انسان شكلى از دادوستد و پيمان بستن جان‌ها بر سر تبادل پاكى و اخلاص ، مهربانى و شفقت ، انس و شادابى و خشنودى و آرامش است . هركس چنين ثروتى را از دست بدهد غريبانه خواهد زيست و خود را از هر سلاحى محروم خواهد نمود . توضيح اين مطلب در شرح نامه 31 بيان شد : « انسان تنها ، كسى است كه دوستى ندارد . » « 2 »

64 - و قال عليه السلام : « فوت الحاجة أهون من طلبها إلى غير أهلها . »

ترجمه : نرسيدن به حاجت ، آسان‌تر است تا آن را از نااهل خواستن .
هامش
( 1 ) . « من كانت مطيّته اللّيل و النّهار فإنّه يسار به و إن كان واقفا و يقطع المسافة و إن كان مقيما وادعا » . ( 2 ) . « و الغريب من لم يكن له حبيب » .