از آتش باشد !
شرح : شريف رضى مىگويد : امام عليه السّلام در مسير حركت براى صفين و جنگ با معاويه به شهرى از شهرهاى عراق به نام « انبار » رسيد . بزرگان كشاورزان با ديدن ايشان از اسبها پايين آمده و پيشاپيش حضرت دويدند .
امام عليه السّلام كار آنها را ناپسند شمرد و فرمود : كار شما به چه معناست ؟ گفتند :
سنتى است كه با آن اميران خود را بزرگ مىداريم . حضرت فرمود : تقليد زشت از گذشتگان چه سودى به حال شما و اميرانتان دارد ؟ آيا جز اين است كه رنج و سختى دنيا و بدبختى و زيان آخرت را برايتان به همراه خواهد داشت ؟
( و ما أخسر المشقّة وراءها العقاب ) زيانكارترين انسانها كسى است كه در دنيا خود را به سختى افكنده و در آخرت نيز جز زيان چيزى نبيند . ( و أربح الدّعة معها الأمان من النّار ) نعمت بزرگ آن است كه در دنيا با آرامش و آسودگى زندگى كنى و در آخرت از عذاب جهنم و خشم خداى جبار در امان باشى . « 1 » خدايا ! ما بىاندازه مشتاق چنين نعمتى هستيم و تو تنها راه رسيدن به آنى ، اى يگانه بىهمتا !
[ 38 - و قال عليه السلام لابنه الحسن : « يا بني احفظ عنّي أربعا و أربعا لا يضرّك ما علمت معهنّ : . . . ]
38 - و قال عليه السلام لابنه الحسن : « يا بني احفظ عنّي أربعا و أربعا لا يضرّك ما علمت معهنّ : إنّ أغنى الغنى العقل و أكبر الفقر
هامش
( 1 ) . ابن ابى الحديد مىنويسد : مقصود آن است كه هرگونه فروتنى در برابر غير خدا معصيت شمرده مىشود . شرح نهج البلاغه ، ج 18 ، ص 156 . ماجراى اين حكمت به طور كامل در بحار الأنوار ، ج 75 ، ص 356 آمده است .