452 - و قال عليه السلام : « الحلم و الأناة توأمان ينتجهما علوّ الهمّة . »
ترجمه : بردبارى و درنگ همآهنگاند و نتيجه آن دو بلند همّتى است .
شرح : بلند همت كسى است كه ناچيز را كنار نهاده و به مهم چشم دارد و در راه آن سختىها را به جان مىخرد . چنين فردى بر آزار ديگران شكيبا است ، با همه مىسازد و به هنگام توانمندى از آنان درمىگذرد .
453 - و قال عليه السلام : « الغيبة جهد العاجز . »
ترجمه : غيبت ، تلاش ناتوان است .
شرح : غيبت ، از كارهاى حرام بوده و خداوند سبحان آن را نكوهش مىكند : « اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، . . . برخى از شما از ديگرى غيبت نكند . آيا كسى از شما دوست دارد كه گوشت برادر مردهاش را بخورد ؟ از آن كراهت داريد . [ پس ] از خدا بترسيد كه خدا توبهپذير مهربان است . » « 1 » در تعريف غيبت گفتهاند : ياد كردن از كسى با كار حرامى كه انجام داده و آن را پوشيده داشته و كارش سزاوار حد و مجازات شرعى نبوده است . به باور ما ياد كردن از غايب به سبب هر كار حرامى كه كرده ، گرچه آن را پنهان نموده باشد جايز است ؛ چيزى كه هست ياد كننده بايد خود از همان عيب پاك بوده و هدفش بيان حقيقت و رضاى خدا باشد . روايت امام جعفر صادق عليه السّلام در
هامش
( 1 ) .يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا . . .وَ لا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتاً فَكَرِهْتُمُوهُ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَحِيمٌحجرات / 49 : 12 .