422 - و قال عليه السلام في بعض الأعياد : « إنّما هو عيد لمن قبل اللّه صيامه و شكر قيامه و كلّ يوم لا يعصى اللّه فيه فهو عيد . »
ترجمه : در يكى از روزهاى عيد فرمود : اين عيد كسى است كه خدا روزهاش را پذيرفته و نماز او را ستوده است . هر روز كه در آن ، خدا نافرمانى نشود ، روز عيد است .
شرح : چنانكه در حكمت 386 و خطبه 111 بيان شد ، مبنا ، روش و استدلال امام عليه السّلام اين است : « خيرى كه در پس آن آتش است ، خير نيست و شرّى كه بهشت را در پى دارد ، شرّ نخواهد بود » « 1 » و « جز تقوا ، ديگر توشههاى دنيا خيرى ندارند . » « 2 » به راستى كه يگانه لذت و ثروت ، در دورى از آتش است .
[ 423 - و قال عليه السلام : « إنّ أعظم الحسرات يوم القيامة حسرة . . . ]
423 - و قال عليه السلام : « إنّ أعظم الحسرات يوم القيامة حسرة رجل كسب مالا في غير طاعة اللّه فورثه رجل فأنفقه في طاعة اللّه سبحانه فدخل به الجنّة و دخل الأوّل به النّار . »
ترجمه : بزرگترين حسرت در روز قيامت ، افسوس كسى است كه مالى را با گناه گردآورد و پس از او به شخصى ارث رسد كه در اطاعت خداى سبحان ، بخشش كرده و با آن وارد بهشت شود و گردآورنده نخست وارد جهنّم گردد .
هامش
( 1 ) . « ما خير بخير بعده النّار و ما شرّ بشرّ بعده الجنّة » .
( 2 ) . « لا خير في شيء من أزوادها إلّا التّقوي » .