تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 510

مساهمون:

ص٥١٠
ندارد . » « 1 » در نقد اين ديدگاه بايد گفت : دين به همه فضيلت‌ها احترام نهاده و بر راستى ، از خود گذشتگى ، شكيبايى ، جهاد ، دليرى و كمك به ديگران تصريح مىكند . افزون بر اين ، شرع ، همه احكام عقل را تأييد مىكند و در صورتى كه دليل نقلى معتبر ( مستقيم يا با واسطه ) در دست نباشد ، حكم شرع نيز با دليل عقل به دست مىآيد .

405 - و قال عليه السلام : « لا تجعلنّ ذرب لسانك على من أنطقك و بلاغة قولك على من سدّدك . »

ترجمه : با آن‌كس كه تو را سخن آموخت ، به تندى سخن مگو و با كسى كه گفتارت را نيكو گرداند ، راه بلاغت‌گويى مپوى . شرح : « ذرابة اللّسان » زشتى و زنندگى زبان ، درباره فصاحت و سخن‌پردازى هم به كار مىرود . كسىكه در نعمت‌هاى خدا غوطه‌ور است ، شايسته نيست آن را وسيله نافرمانى از او قرار دهد . پيش‌تر در شرح حكمت 330 به همين موضوع پرداختيم : « كمترين حق خدا بر گردن شما اين است كه از نعمت‌هاى او در گناهان يارى نگيريد . » « 2 »
هامش
( 1 ) . شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد ، ج 20 ، ص 40 . ( 2 ) . « أقلّ ما يلزمكم للّه ألّا تستعينوا بنعمه علي معاصيه . »