زشتى و بدى دنيا بس است . « 1 »
385 - و قال عليه السلام : « من طلب شيئا ناله أو بعضه . »
ترجمه : جوينده هر چيز ، به همه يا بخشى از آن خواهد رسيد .
شرح : هرگاه كسى با پايدارى ، براى رسيدن به مقصود خويش تلاش و كوشش كند و همچون آزادگان بر پيامدهاى آن شكيبا باشد ، به همه يا بخشى از آن دست مىيابد . چيزى كه هست بايد هدفى دست يافتنى و ممكن را دنبال كند .
هامش
( 1 ) . در حديثى مرفوع آمده است : رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله از كنار گوسفند مردهاى گذشت . به ياران خود فرمود :
آيا مىبينيد كه اين گوسفند براى صاحبش ارزشى نداشته ؟ گفتند : بله ، به همين سبب آن را رها كرده است . فرمود : سوگند به خدايى كه جانم در دست او است ، حقيقتا دنيا براى خدا از اين گوسفند براى صاحبش بىمقدارتر است . اگر دنيا به اندازه بال مگسى ارزش داشت ، خداوند جرعهاى از آب آن را بهره كافر نمىنمود . المعجم الكبير ، ج 6 ، ص 157 ؛ اسد الغابة ، ج 3 ، ص 156 ؛ شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد ، ج 19 ، ص 330 . و نيز فرمود : « دنيا زندان مؤمن و بهشت كافر است » سنن ابن ماجه ، ج 2 ، ص 1377 ، ح 4112 ؛ تحف العقول ، ص 363 . و همچنين : « هركس دنيا را دوست بدارد به آخرت زيان رسانده است و هركه محبوبش آخرت باشد به دنيا ضرر مىرساند . پس پايدار را بر فناپذير برگزينيد » مجمع الزوائد ، ج 19 ، ص 249 ؛ مسند احمد ، ج 4 ، ص 412 ؛ كنز العمال ، ج 3 ، ص 197 ، ح 6146 .