به قتلش مىرسانند .
367 - و قال عليه السلام : « إنّ اللّه سبحانه وضع الثّواب على طاعته و العقاب على معصيته ذيادة لعباده عن نقمته و حياشة لهم إلى جنّته . »
ترجمه : به راستى ، خداوند سبحان پاداش را بر اطاعت و كيفر را بر نافرمانى قرار داد ، تا بندگان را از عذابش براند و به سوى بهشت كشاند .
شرح : « ذيادة » براى پس زدن و راندن ؛ « حياشة » براى كشاندن و مايل كردن . خداى سبحان به بندگان خويش توان ، خرد و اراده بخشيده و آنان را امر و نهى فرموده و بهشت را بر اطاعت خويش وعده داده و سرانجام سركشى را آتش دانسته است . بنده نيز با نيروى عقل تشخيص مىدهد ، با اراده تصميم مىگيرد و با قدرتى كه دارد ، انجام مىدهد . آرزوى بهشت ، او را به اطاعت واداشته و ترس از آتش ، از گناه دورش مىكند .
هامش
* به حكيمى گفتند : به ما كارى بياموز تا خدا ما را به سبب آن دوست بدارد . گفت : با دنيا دشمنى كنيد تا خدا شما را دوست بدارد .* أرى رجالا بأدنى الدّين قد قنعوا * و لا أراهم رضوا فى العيش بالدّون
فاستغن بالدّين عن دنيا الملوك كما اس * تغنى الملوك بدنياهم عن الدّينمردمانى را مىبينم كه به كمترين مقدار از دين خشنود گشتهاند ، ولى به بهره اندك از زندگى راضى نمىشوند . با ديندارى ، از دنياى پادشاهان بىنيازى بجوى ؛ چنانكه پادشاهان با دنياى خويش از دين بىنيازى جستهاند . شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد ، ج 19 ، ص 287 .