ترسان ببيند ، زيرا كسى كه رفاه و گشايش را زمينه گرفتار شدن خويش نداند ، خود را از حوادث ترسناك ايمن مىپندارد و آنكس كه تنگدستى را آزمايش الاهى نداند ، پاداش مورد انتظار را از دست خواهد داد .
شرح : « وجلين » و « فرقين » ترسان ؛ « المأمول » پاداش و ثواب . لازم است دارنده نعمت ، نگران و ترسان از فروپاشى ناگهانى آن ، با خود بگويد : چه بسا اين نعمت ، تنها امانتى براى مهلت و فرصت دادن باشد . هركس خود را از خطرات ايمن بداند در مصايب گرفتار مىآيد . افزون بر اين ، كسى كه در سختى و بلا گرفتار آمده ، بايستى آن را آزمايش خداوند با هدف روشن شدن شكيبايى يا ناسپاسى او بداند . در اين صورت ، فرد ياد شده به حدود الاهى پايبند است و از آن فراتر نمىرود ، ولى به عكس ، كسى كه آزمون خدايى را نشناخته و يا خود را به نادانى بزند ، از پاداش مصيبت و بلا بهرهاى نمىبرد .
[ 358 - و قال عليه السلام : « يا أسرى الرّغبة أقصروا ، فإنّ المعرّج . . . ]
358 - و قال عليه السلام : « يا أسرى الرّغبة أقصروا ، فإنّ المعرّج على الدّنيا لا يروعه منها إلّا صريف أنياب الحدثان ، أيها النّاس تولّوا من أنفسكم تاديبها و اعدلوا بها عن ضراوة عاداتها . »
ترجمه : اى اسيران آرزوها ! بس كنيد ، زيرا دوستداران دنيا را تنها صداى دندان حوادث روزگار به هراس مىافكند . اى مردم ! كار تربيت خود را خود بر عهده گيريد و نفس را از هيجان عادتهايشان باز گردانيد .
شرح : « أقصروا » بس كنيد ؛ « المعرّج » دوستدار ، مايل ؛ « الحدثان » بلايا ؛ « الصّريف » صداى دندانها ؛ « الضّراوة » هيجان . خود را از بند آرزوها رها كرده و به دنيا اعتماد نكنيد . از اندوه قيامت برحذر باشيد ، اختيار خود را به دست