تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 450

مساهمون:

ص٤٥٠
مىگويند : دارنده آن از توانگران است . كلام امام عليه السّلام به اين واقعيت اشاره مىكند كه كارگزاران از حساب فرودستان جامعه ، ثروت به هم مىزنند .

355 - و قيل له عليه السلام : لو سدّ على رجل باب بيته و ترك فيه من أين كان ياتيه رزقه فقال عليه السلام : « من حيث ياتيه أجله . »

ترجمه : از امام عليه السّلام پرسيدند : اگر در خانه مردى را به رويش ببندند ، روزىاش از كجا خواهد آمد ؟ فرمود : از آن جايى كه مرگ او مىآيد . شرح : هر زنده‌اى در هر جا كه باشد ، سبب مرگ خويش را به دوش مىكشد ، ولى غذا را كه مايه زندگى است ، هميشه با خود ندارد . با وجود اين ، چگونه مىتوان يكى از آن دو را با ديگرى سنجيد ؟ در پاسخ بايد گفت : مراد امام عليه السّلام فرا رسيدن ناگهانى و بيرون از حساب عادى بودن آن دو است . از اين‌رو ، هرگاه خداوند زنده ماندن دربندى را بخواهد ، به هرگونه ممكن سبب روزى را فراهم مىكند ؛ گرچه با وسيله‌اى نامتعارف همچون فرستادن سفره آسمانى . قرآن ، داستان حضرت مريم عليها السّلام را چنين بازگو كرده است : « پس پروردگارش وى ( مريم ) را با حسن قبول پذيرا شد و او را نيكو بار آورد و زكريا را سرپرست وى قرار داد . زكريا هر بار كه در محراب بر او وارد مىشد ، نزد او [ نوعى ] خوراكى مىيافت . [ مى ] گفت : اى مريم ! اين از كجا براى تو [ آمده ] است ؟ او پاسخ مىداد : اين از جانب خدا است كه او به هر