تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 441

مساهمون:

ص٤٤١
ديگران مىگذارد و بارى سنگين را بر دوش مىكشد .

344 - و قال عليه السلام : « من العصمة تعذّر المعاصي . »

ترجمه : توان نداشتن بر گناه ، نوعى عصمت است . شرح : كسى كه با وجود ميل به زشتى و حرام ، از انجام آن ناتوان است و فردى كه بر ارتكاب گناه قدرت دارد ، ولى با روحى پاك ، از آن دورى مىكند ، هيچ‌يك كيفر نمىبينند . چيزى كه هست دومى از پاداش اطاعت بهره‌مند است و شخص نخست از آن بىنصيب .

345 - و قال عليه السلام : « ماء وجهك جامد يقطره السّؤال فانظر عند من تقطره . »

ترجمه : آبروى تو چون يخى جامد است كه درخواست ، آن را قطره قطره آب مىكند . پس بنگر كه آن را نزد چه كسى فرو مىريزى . شرح : « ماء الوجه » عزت و آبرو . حفظ شرافت انسان ، منوط به توكل بر خدا و چشم‌پوشى از اظهار نياز به ديگران و يارى خواستن از آنان است . با وجود اين ، به هنگام ناچارى ، شايسته است اهل مردانگى را به كمك خوانده و از فرومايگان - كه بر اساس طمع‌ورزى و ترس رفتار مىكنند - بپرهيزيم .

346 - و قال عليه السلام : « الثّناء بأكثر من الاستحقاق ملق و التّقصير عن الاستحقاق عي أو حسد . »

ترجمه : ستايش بيش از اندازه ، رياكارى و كمتر از آن ، درماندگى يا