ثروت بسيار و همراه با حماقت و اقدام نامناسب ، بهتر است . « 1 »
339 - و قال عليه السلام : « العفاف زينة الفقر و الشّكر زينة الغني . »
ترجمه : پارسايى زيور تهيدستى و شكرگزارى زينت توانگرى است .
شرح : از طرفى ، تهيدستى - چنانكه امام عليه السّلام در حكمت 319 فرمود - نفرت آور است « 2 » و از طرف ديگر ، پارسايى سبب محبت مىشود . [ با نظر داشت اينكه ] نيكويىها بدىها را محو و لااقل كمرنگ مىكنند ، [ مىتوان زشتى فقر را با پارسايى پوشاند ] . شكر و فروتنى نيز اگر با ثروت همراه شوند ، سعادت دو چندان است .
340 - و قال عليه السلام : « يوم العدل على الظّالم أشدّ من يوم الجور على المظلوم . »
ترجمه : روز انتقام از ستمگر ، سختتر از روز ستم بر مظلوم است .
هامش
( 1 ) . ابن ابى الحديد از صولى نقل مىكند : در اواخر دوران برمكيان ، آنان - كه ده نفر بودند - نزد يحيى بن خالد جمع شده و درباره كارى مشورت نمودند ، ولى به نتيجه نرسيدند . يحيى با افسوس گفت : روزگار ما سپرى شده است . زمانى يك تن از ما ده مشكل را بر طرف مىنمود و امروز ده نفر ما توان حل يك مسأله ساده را ندارد ! شرح نهج البلاغه ، ج 19 ، ص 254 .
( 2 ) . « فإنّ الفقر منقصة للدّين مدهشة للعقل داعية للمقت » ( همانا فقر ، دين انسان را ناقص و عقل را سرگردان مىكند و سبب نفرت [ ديگران ] مىشود ) .