تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 434

مساهمون:

ص٤٣٤
شرح : هر انسانى مال و ثروت را دوست مىدارد و باور دارد كه وارثان و حوادث روزگار ، با او در دارايىاش شريك‌اند . « 1 » امام عليه السّلام نيز باور انسان‌ها را مىداند ، ولى خواستار جلب نگاه‌ها به سوى شريك سومى است : نيازمندان و محرومان .

336 - و قال عليه السلام : « الدّاعي بلا عمل كالرّامي بلا وتر . »

ترجمه : دعا كننده بىعمل ، چون تيراندازى است كه از كمان بىزه تير مىافكند . شرح : « الوتر » يكى از اجزاى كمان است كه بدون آن تيراندازى ممكن نيست . نسبت كار و عمل به دعا دقيقا مانند نسبت زه كمان به تير است . خداوند سبحان مىفرمايد : « و هرگاه بندگان من ، از تو درباره من بپرسند ، [ بگو ] : من نزديكم و دعاى دعا كننده را - به هنگامى كه مرا بخواند - اجابت مىكنم . پس [ آنان ] بايد فرمان مرا گردن نهند و به من ايمان آورند ، باشد كه راه يابند . » « 2 » در گذشته بارها و از جمله در حكمت 134 « 3 » درباره دعا گفتگو كرديم .
هامش
( 1 ) . سيد رضى ، سخن امام عليه السّلام را چنين به نظم درآورده است :خذ من تراثك ما استطعت فإنّما * شركاؤك الأيام و الورّاث لم يقض حقّ المال إلّا معشر * نظروا الزّمان يعيث فيه فعاثواتا مىتوانى از ميراث خود بهره‌گير ، زيرا شريكان تو روزگار و وارثان‌اند . حق مال را كسانى ادا مىكنند كه مىبينند زمانه آن را به تاراج مىبرد و ازاين‌رو ، خود از آن بهره مىبرند . ديوان شريف رضى ، ج 1 ، ص 178 . ( 2 ) .وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَ لْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَبقره / 2 : 186 . ( 3 ) . « من اعطي الدّعاء لم يحرم الإجابة » ( كسى كه از دعا بهره‌مند است ، از اجابت محروم نيست ) .