تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 429

مساهمون:

ص٤٢٩
على معاصيه . » ترجمه : كمترين حق خدا بر گردن شما اين است كه از نعمت‌هاى او در گناهان يارى نگيريد . شرح : نيروى هر كارى هديه و نعمت خدا است و به كار بستن آن در گناه ، چيزى جز يارى گرفتن از لطف و فيض الاهى در راه خشم و معصيت او و نهايت پستى و خيانت نيست . بر اين باورم كه مقصود از اين سخن ، پيش از هرچيز ، كسى است كه نعمت خدا را دليل بر بزرگى خود و پستى ديگران مىداند و از توان خويش براى تجاوز به حقوق و آزادى مردمان بهره مىگيرد . شايسته است چنين فردى ، فروتنى اختيار كرده و به شكرانه فضل و بركت خدايى ، خود را خدمتگزار بندگان او قرار دهد .

331 - و قال عليه السلام : « إنّ اللّه سبحانه جعل الطّاعة غنيمة الأكياس عند تفريط العجزة . »

ترجمه : خداى سبحان طاعت را غنيمت زيركان ساخته ؛ آن‌گاه كه مردم ناتوان در آن كوتاهى كنند . شرح : « الأكياس » آنان كه ارزش فرصت را دانسته ، آن را براى كار نيك غنيمت مىشمارند ؛ « العجزة » آنان كه سستى ورزيده ، قدر فرصت را نمىدانند و آن را از دست مىدهند . گاه ، كوتاهى سهل‌انگاران سبب بهره‌مندى بلندهمتان مىشود . براى نمونه ، شانه خالى كردن اهمال‌كار از رسيدگى به نياز محتاجان ، زمينه را براى بلندپروازانى فراهم مىكند تا آن را برآورند . اين