محمد ، او را اينگونه ستود : « فرزندى خيرخواه ، كارگزارى كوشا ، شمشيرى برنده و ستونى بازدارنده بود . » « 1 »
326 - و قال عليه السلام : « العمر الّذي أعذر اللّه فيه إلى ابن آدم ستّون سنة . »
ترجمه : خدا ، تنها تا شصت سالگى پوزش فرزند آدم را مىپذيرد .
شرح : كسى كه با گستاخى ، به انجام حرام و معصيت خدا مشغول است - چه پيش از شصت سالگى و چه پس از آن - بهانهاى ندارد . از اين رو ، مراد امام عليه السّلام سرزنش كسى است كه از شصت سال گذشته و با وجود اين ، دست از گناه نمىكشد . اگر پيش از اين ، خود را به آرزوهاى جوانى سرگرم مىنمود ، پس از آنكه استخوانهايش سست و موهاى سرش سفيد گشته ، چه عذرى خواهد داشت ؟ ! رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله مىفرمايد : « به راستى خداوند هر صبح و شام به چهره پير مرد مؤمن مىنگرد و مىگويد : بنده من ! ساليان عمرت دراز ، استخوانهايت نحيف ، پوست بدنت نرم و ظريف و مرگت نزديك گشته و زمان رفتن فرا رسيده است . از من شرم كن . از حالتت حيا مىكنم كه تو را با آتش كيفر دهم . » « 2 »
هامش
( 1 ) . « ولدا ناصحا و عاملا كادحا و سيفا قاطعا و ركنا دافعا » .
( 2 ) . « إنّ اللّه تعالي ينظر في وجه الشّيخ المؤمن صباحا و مساء فيقول له : يا عبدي كبر سنّك و دقّ عظمك و رقّ جلدك قرب أجلك و حان قدومك علي ، فاستح منّي فأنا أستحي من مشيتك أن اعذّبك بالنّار . » بحار الأنوار ، ج 7 ، ص 390 ، ح 12 .