[ 311 - و قال عليه السلام لأنس بن مالك و قد كان بعثه إلى طلحة و الزبير . . . ]
311 - و قال عليه السلام لأنس بن مالك و قد كان بعثه إلى طلحة و الزبير لما جاء إلى البصرة يذكرهما شيئا مما سمعه من رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله في معناهما . فلوى عن ذلك ، فرجع إليه فقال : إنّي انسيت ذلك الأمر . فقال عليه السلام : « إن كنت كاذبا فضربك اللّه بها بيضاء لامعة لا تواريها العمامة . »
ترجمه : هنگامى كه به شهر بصره رسيد ، انس بن مالك را نزد طلحه و زبير فرستاد تا آنچه از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله درباره آنان شنيده بود ، به يادشان آورد . انس از رساندن پيام سر برتافت و چون بازگشت ، گفت : « فراموش كردم . » امام عليه السّلام فرمود : اگر دروغ مىگويى ، خداوند تو را به سفيدى درخشان دچار كند كه عمامه آن را نپوشاند .
شرح : سيد رضى مىگويد : يعنى بيمارى برص . از آن پس ، انس به بيمارى برص در سر و صورت دچار شد و همواره نقاب مىزد .
محمد عبده مىگويد : در روايت آمده است زمانى كه پيامبر به طلحه و زبير مىفرمود : « شما دو تن ستمكارانه با على مىجنگيد » ، انس « 1 » نزد پيامبر
هامش
( 1 ) . انس بن مالك خزرجى از ياران پيامبر صلّى اللّه عليه و إله بود . مادرش او را براى خدمت به رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله ، نزد ايشان آورد . وى تا زمان درگذشت پيامبر صلّى اللّه عليه و إله ، به حضرت خدمت مىكرد و ايشان هم دعا فرمود تا مال و فرزندان بسيار بيابد . آخرين فرد از صحابه بود كه در بصره در سال 91 يا 93 هجرى از دنيا رفت . با نفرين امام عليه السّلام به سبب كتمان حديث غدير ، در بازوانش نشان پيسى ظاهر شد .
جوامع السيرة ، ص 276 ؛ كنز العمّال ، ج 7 ، ص 140 . گرچه به گفته منابع بالا ، اثر پيسى در بازوان انس نمايان گرديد ، ولى مؤلف و ديگر منابعى كه از آنها ياد كرديم ، جاى آن را در پيشانى مالك مىدانند . با توجه به قرينه « . . . كه عمامه آن را نپوشاند » در كلام امام عليه السّلام ، ديدگاه دوم درست است ( مترجم ) .