نيست . در واقع ، امام عليه السّلام از رسيدن ناگهانى مرگ پيش از توبه و طلب آمرزش ، هشدار داده و گناهكاران را به بهرهگيرى از فرصت باقى مانده براى بازگشت به خدا بر مىانگيزد .
( و أسأل اللّه العافية ) ترك گناه آسانتر از طلب بخشايش است و گفتهاند :
« چهقدر آسوده و بىنياز خواهى بود ! » « 1 »
[ 300 - و سئل عليه السلام : كيف يحاسب اللّه الخلق على كثرتهم ؟ فقال : . . . ]
300 - و سئل عليه السلام : كيف يحاسب اللّه الخلق على كثرتهم ؟
فقال : « كما يرزقهم على كثرتهم » فقيل : كيف يحاسبهم و لا يرونه ؟
فقال : « كما يرزقهم و لا يرونه . »
ترجمه : از امام عليه السّلام پرسيدند : چگونه خدا با وجود فراوانى انسانها ، به حسابشان رسيدگى مىكند ؟ پاسخ داد : آنچنانكه با فراوانى آنان روزيشان مىدهد . باز سؤال كردند : چگونه به حساب انسانهايى رسيدگى مىكند كه او را نمىبينند ؟ فرمود : همانگونه كه آنان را روزى مىدهد و او را نمىبينند .
شرح : خداوند سبحان بر هر كارى توانا است و در يك لحظه روزى داده و در يك دم حسابرسى مىكند . او دراينحال ، ديدگان را مىبيند ، ولى چشمها از ديدنش ناتواناند ، چراكه از جنس ماده و حس شدنى نيست . ملا صدرا در اسفار مىگويد : « خداى متعال مىتواند در آن واحد ، پرده از [ كار ]
هامش
( 1 ) . مصرعى از شعر منسوب به محمد بن هلال صابى ( م 480 ه ) : « ما كان أغناها عن الحالين ! » البداية و النهاية ، ج 12 ، ص 93 ؛ سير أعلام النبلاء ، ج 18 ، ص 29 .