[ 276 - و قال عليه السلام : « اللّهمّ إنّي أعوذ بك من أن تحسّن في لامعة العيون علانيتي . . . ]
276 - و قال عليه السلام : « اللّهمّ إنّي أعوذ بك من أن تحسّن في لامعة العيون علانيتي و تقبّح فيما ابطن لك سريرتي محافظا على رئاء النّاس من نفسي بجميع ما أنت مطّلع عليه منّي ، فابدي للنّاس حسن ظاهري و افضي إليك بسوء عملي تقرّبا إلى عبادك و تباعدا من مرضاتك . »
ترجمه : خدايا به تو پناه مىبرم كه ظاهر من در برابر ديدهها نيكو و درونم در آنچه كه از تو پنهان مىدارم ، زشت باشد و بخواهم با اعمال و رفتارى كه تو از آن آگاهى ، توجه مردم را به خود جلب نمايم . در نتيجه چهره ظاهرم را زيبا نشان داده و با اعمال نادرستى كه درونم را زشت كرده به سوى تو آيم و بخواهم به بندگانت نزديك و از خشنودى تو دور گردم .
شرح : امام عليه السّلام از خدا مىخواهد تا راستى و اخلاص در دين و اخلاق را به وى عطا فرموده و از ريا و دورويى در گفتار و كردار در امان دارد . افزون بر اين ، ريا را به زشتى درون و زيبايى برون به انگيزه نزديكى به مردم و دورى از خدا تعريف نمودهاند .
در شگفتم انسان چگونه براى كسى كه سودى به حالش ندارد ، ظاهرسازى و نيرنگ مىكند ، ولى آفريدگار خويش را كه مالكيت و بازگشت همهچيز در دست و به سوى او است ، از ياد مىبرد !
277 - و قال عليه السلام : « لا و الّذي أمسينا منه في غبر ليلة دهماء تكشر عن يوم أغرّ ما كان كذا و كذا . »
ترجمه : نه ! سوگند به خدا ، او كه ما را در باقى مانده شب تارى كه از روز