شرح : مراد از « الملك ؛ دولتمندى » آرامش درون ، تضمين خوراك و نيازهاى روزمره و بىنيازى از ديگران است . « قناعت » ، هدف ياد شده را واقعيت مىبخشد و قانع را به خشنودى از نعمتهاى خدا ، توكل بر او در همه امور و شكيبايى در حوادث ناگهانى فرا مىخواند .
خوش رفتارى ، نعمت دنيا و آخرت است ، زيرا از يكسو كمال و زيبايى و از سوى ديگر وسيله جلب خشنودى و پاداش خداوند به شمار مىآيد .
229 - و قال عليه السلام : « شاركوا الّذي قد أقبل عليه الرّزق فإنّه أخلق للغنى و أجدر بإقبال الحظّ عليه . »
ترجمه : با آنكس كه روزى فراوان دارد ، شراكت كنيد كه او براى توانگر شدن سزاوارتر و اسباب پيشرفت برايش فراهمتر است .
شرح : كلام امام عليه السّلام دستور شرعى يا عقلى واجب يا مستحب مانند :
« تقواى خدا را رعايت كنيد » « 1 » و « صدقه بدهيد ؛ گرچه اندك باشد » « 2 » و نيز انعكاس واقعيت خارجى مانند : « بنده ديگرى نباش ، زيرا خدا تو را آزاد
هامش
- بىنيازى حقيقى در چشمپوشى از خواستههاى نفس است . ) صحيح بخارى ، ج 7 ، ص 187 ؛ صحيح مسلم ، ج 3 ، ص 100 ؛ المجازات النّبوية ، ص 21 .
( 1 ) .وَ اتَّقُوا اللَّهَ *براى نمونه : بقره / 2 : 189 و 194 و . . . .
( 2 ) . « تصدّقوا و لو بشقّ تمرة » كافى ، ج 4 ، ص 4 ، ح 11 ؛ وسائل الشيعة ، ج 9 ، ص 379 ، ح 1 ؛ كنز العمال ، ج 6 ، ص 340 ، ح 15941 .