فرومايه ، پشتيبان او خواهند بود . » « 1 »
224 - و قال عليه السلام : « العجب لغفلة الحسّاد عن سلامة الأجساد . »
ترجمه : شگفتا كه حسودان از نعمت سلامتى خود غافلاند » !
شرح : جاى تعجب نيست كه مردم بر مال و دارايى يكديگر رشك برده و از نعمت سلامتى غافلاند ، زيرا بر خلاف مال ، بيشتر انسانها از تندرستى برخوردارند . [ با وجود اين ، ] امام عليه السّلام [ از نگاهى ديگر ] از كار فرد سالم ابراز شگفتى مىكند كه چگونه بر مال ثروتمند حسادت مىورزد ، ولى نعمت سلامت خود را كه ارزشمندتر و محبوبتر است از ياد مىبرد . گويا فراموش كرده است كه افرادى براى بازيافتن تندرستى ، اموالشان را فدا مىكنند . مگر نه اين است كه توانگر بيمار ، بر فقير تندرست حسرت مىخورد و سلامتى را بر همه دنيا ترجيح مىدهد ؟ !
225 - و قال عليه السلام : « الطّامع في وثاق الذّلّ . »
ترجمه : طمعكار ، در بند خوارى گرفتار است .
شرح : مضمون اين سخن با حكمت 179 يكسان است : « طمع ، بردگى ابدى است . » « 2 » همچنين ، كمى پيشتر در حكمت 218 در اينباره گفتوگو
هامش
( 1 ) . « أوّل عوض الحليم من حلمه أنّ النّاس أنصاره علي الجاهل » .
( 2 ) . « الطّمع رقّ مؤبّد » .