196 - و قال عليه السلام : « إنّ هذه القلوب تملّ كما تملّ الأبدان فابتغوا لها طرائف الحكمة . »
ترجمه : دلها همانند تنها خسته مىشوند . براى نشاط آن به سخنان تازه حكيمانه روى آوريد .
شرح : حكمت در اينجا ، همه كارهاى هنرى و طبيعى كه رنج و خستگى را از روح و جان مىزدايد ، دربر مىگيرد . هر انسانى نيازمند بهرهاى تازه است تا با آن ، نعمت زندگى را احساس كند . دنياى پهناور پر است از لذتهاى پاكى كه خدا براى بندگان خويش فراهم كرده است . پس چرا در صورت فراهم بودن زمينه و اسباب و حتى در تنگناها زندگى را به خوشى نگذرانيم ؟ خداوند قلب بسته و سختگير را زشت مىشمارد .
در عصر دانش ، روانشناسان بيماران خود را با نسخهاى كه امام عليه السّلام در ساليان دور تجويز كرده است ، درمان مىكنند .
197 - و قال عليه السلام لمّا سمع قول الخوارج ( لا حكم إلّا للّه ) : « كلمة حقّ يراد بها باطل . »
ترجمه : وقتى شنيد كه خوارج مىگويند : حكومت فقط از آن خدا است .
فرمود : سخن حقّى است كه از آن اراده باطل دارند .
شرح : مراد از سخن حق ، كلام خوارج است كه گفتند : « فرمان ، تنها از آن خدا است . » اين سخن بيان ديگرى از كلام خدا است : « فرمان ، جز براى