تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى ) — صفحة 253

مساهمون:

ص٢٥٣
« تهيدستى ، مرد زيرك را در آوردن برهان لال مىسازد . » « 1 » و « فقر در وطن ، مانند در غربت زيستن است . » « 2 » [ البته بايد گفت ، نادارى در دنيا سبب سبكبارى در آخرت مىشود و از اين رو شايسته است فقيران بر فقر خود صبر پيشه كنند . ] در اصول كافى از امام صادق عليه السّلام روايت شده است : در روز قيامت گروهى از مردم به سوى بهشت آمده و در مىزنند . گفته مىشود : كيستيد ؟ مىگويند : ما فقيران در دنياييم . به آنها مىگويند : آيا پيش از رسيدگى به اعمال مىخواهيد وارد بهشت شويد ؟ مىگويند : ما چيزى نداشتيم كه به سبب آن حسابرسى شويم . در اين هنگام خداوند مىفرمايد : راست مىگويند . به آنها اجازه ورود بدهيد . « با سلامت و آرامش وارد شويد . » « 3 » و « 4 »

163 - و قال عليه السلام : « من قضى حقّ من لا يقضي حقّه فقد عبده . »

ترجمه : رعايت حق كسى كه او حقش را محترم نمىشمارد نوعى بردگى است . شرح : معناى بردگى آن است كه بنده و برده ، اختيار چيزى را ندارد و خواسته‌اش در گرو خواست صاحب او است . اين سخن مشهور است كه
هامش
( 1 ) . « الفقر يخرس الفطن عن حجّته » . ( 2 ) . « الفقر في الوطن غربة » . ( 3 ) .ادْخُلُوها بِسَلامٍ آمِنِينَحجر / 15 : 46 . ( 4 ) . كافى ، ج 2 ، ص 265 ، ح 19 ؛ كنز العمال ، ج 6 ، ص 474 ، ح 16616 ؛ المعجم الكبير ، ج 6 ، ص 59 .