111 - و قال عليه السلام : « من أحبّنا أهل البيت فليستعدّ للفقر جلبابا . »
ترجمه : هركس ما اهل بيت پيامبر صلّى اللّه عليه و إله را دوست بدارد ، پس بايد فقر را چونان لباس رويين بپذيرد . ( يعنى آماده انواع محروميتها باشد . )
شرح : [ سيد رضى گفته است : ] « اين كلمات را به معناى ديگرى نيز تفسير مىكنند كه اينجا جاى ذكر آن نيست . » مقصود امام عليه السّلام از جمله بالا و حكمت پيشين ، آن است كه هركس اهل بيت را دوست بدارد ، توده سختىها بر او وارد خواهد شد . سبب اين سخن روشن است و به همين دليل از بيان آن خوددارى فرمود . توضيح اينكه ولايت اهل بيت ، ولايت خدا و حقيقت است ، زيرا آنان سرشار از علم ، ايمان ، اخلاص و مبارزه با باطلاند . ازاين رو ، نيروهاى شرّ و باطل با تمام توان بر ضدّ رهروان اين راه و پيروان آنها همدست خواهند شد . نمونههاى فراوان اين سخن ، در هر زمان و مكان وجود دارد . در اينجا كافى است به گوشهاى از دشوارىهاى خاتم پيامبران صلّى اللّه عليه و إله اشاره كنيم : ايشان مدتى نه چندان كوتاه در شعب ابى طالب محاصره شدند . پس از بازگشت از طائف در پناه كافرى به نام مطعم بن عدى « 1 » به مكه وارد شده و با حالت ترس و احتياط از آنجا [ به سوى مدينه ]
هامش
( 1 ) . مطعم بن عدى رئيس قبيله بنى نوفل بود . پس از سفرى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله براى دعوت قبيله ثقيف به طائف رفت ، بزرگان قريش به ايشان اجازه نمىدادند تا به مكه بازگردد . مطعم ، حضرت را در پناه خود به مكه برد . او همان كسى بود كه پيماننامه قريش بر ضد فرزندان هاشم و عبد المطلب را زير پا نهاد . وى حدود هفت ماه پيش از جنگ بدر از دنيا رفت . پيامبر صلّى اللّه عليه و إله دربارهاش فرمود : اگر -