قدرت ، با زمامداران و صاحبان سرمايه در ارتباط است ؛
3 - بيش از شنيدن دانش ، به سخن گفتن مشتاق است . هرگاه او را به خطايش آگاه كنند متكبرانه خشمگين مىگردد ؛
و ديگر نشانههايى كه آنها را در بسيارى از نامداران به دين و ديندارى ديدهايم .
هدايت و رهبرى بيش از هر چيز عمل را هدف خود قرار مىدهد . ازاين رو ، رهبرى كه بر خلاف شأن و دين خود ، پيرو خواستهها و كششهاى درونى باشد ، هدايتش به بادى از بين خواهد رفت . بالاتر اينكه چه بسا بر مخاطبان اثر منفى نهاده و بگويند : « اگر دين ، همان است كه او مىگويد ، رفتار وى بر آن گواهى مىدهد . » به همين سبب ، بعيد نيست پند دادن براى كسى كه خود پندى نمىپذيرد و مىداند مخاطبانش از فسق او آگاهند مكروه باشد .
بههرروى ، خردمندان دعوت به راستى از سوى فاسد و خواندن به اخلاص از جانب مزدور خيانتكار را زشت و ناپسند مىشمارند . در روايتى آمده است : « به درستى كه خداوند سبحان به عيسى بن مريم چنين وحى فرمود :
خود را اندرز بده ، اگر در تو اثر كرد ، آنگاه ديگران را نصيحت كن و اگر چنين نشد از من شرم نما . » « 1 » وانگهى شايسته است موعظهگر ، آشنا و عامل به احكام دين ، راست نيت ، فصيح و توانا براى بيان مقصود خويش ، داراى بينش ثمربخش و دلير در دفاع از حقيقت بوده و از سرزنش ديگران نهراسد .
هامش
( 1 ) . « إنّ اللّه سبحانه أوحي إلي عيسي بن مريم : عظ نفسك فإن اتّعظت فعظ النّاس و إلّا فاستح منّي » كنز العمّال ، ج 15 ، ص 795 ، ح 43156 ؛ حلية الأولياء ، ج 2 ، ص 382 .