هيچ وجه قابل اطمينان نيستند . بنا بر اين ممكن است آنچه را كه انسان موجب مصلحت خود انديشيده ومعتقد است ، باعث هلاكت واز عوامل مفسده باشد .
توضيح اين مطلب در قبل گذشت .
( 3432 ) 432 - امام ( ع ) فرمود :
الْحِلْمُ وَالْأَنَاةُ تَوْأَمَانِ يُنْتِجُهُمَا عُلُوُّ الْهِمَّةِ ( 86518 - 86512 )
[ ترجمه ]
« بردبارى ودور انديشى دو فرزند توأمان هستند كه زاييدهء همّت والايند . »
[ شرح ]
( 86518 - 86512 ) امام ( ع ) براي اين دو فضيلت كلمهء « توأمان » را به لحاظ ارتباط آنها با علو همّت وپيدايش آنها به واسطهء بلند همّتى استعاره آورده است ، توضيح آن كه شخص والا همّت هر گناه وگنهكارى را در حقّ خود ، ناچيز مىشمارد ، پس بردبارى كرده واز شتافتن به مقابلهء با آن خوددارى مىكند .
( 3433 ) 433 - امام ( ع ) فرمود :
الْغِيبَةُ جُهْدُ الْعَاجِزِ ( 86524 - 86522 )
[ ترجمه ]
« غيبت كردن از كسى ، تلاش شخص ناتوان است » .
[ شرح ]
( 86524 - 86522 ) بيشتر أوقات غيبت ، از دشمنان وحسودانى سر مىزند كه از رسيدن به هدف خويش وفرونشاندن آتش درونى خود عاجزند پس به اين دليل به عيبگويى از دشمنان خود مىپردازند چون از اين راه لذت مىبرند .
امام ( ع ) با نسبت دادن ناتوانى بر غيبت كننده ، از غيبت بر حذر داشته است واين كه اين عمل نهايت كوشش اوست تا طرف را با اين كاستى برنجاند وباعث نارضايتى أو شود .