طرفه « 107 » ، پرسيدند : بعد از أو چه كسى ؟ گفت : پيرمرد ، أبو عقيل ، يعنى خودش .
( 3429 ) 429 - امام ( ع ) فرمود :
أَلَا حُرٌّ يَدَعُ هَذِهِ اللُّمَاظَةَ لِأَهْلِهَا - إِنَّهُ لَيْسَ لِأَنْفُسِكُمْ ثَمَنٌ إِلَّا الْجَنَّةَ فَلَا تَبِيعُوهَا إِلَّا بِهَا ( 86444 - 86429 )
[ لغت ]
( لماظة ، به ضم لام ) : باقي مانده غذا در دهان
[ ترجمه ]
« آيا از آزادگى نيست كه اين ته ماندهء غذاى دهان را به اهلش واگذاريد ؟
براي جانهاى شما بهايى جز بهشت نمىباشد پس آنها را جز به اين بها نفروشيد » .
[ شرح ]
( 86444 - 86429 ) اين كلمه [ لماظه ] به اعتبار كم ارزشى وناچيزى دنيا ، استعاره از دنياست .
امام ( ع ) به ترك دنيا دعوت كرده وسپس به وسيلهء قياس مضمرى از آن جدا ساخته است كه صغراى قياس ، عبارت : فانّه . . . است ، واين سخن نظير قول خداى تعالى است :
إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ
« 108 » . وكبراى مقدر آن نيز چنين است : وهر چه اين طور باشد بهاى جان شما جز آن چيزى نيست بنا بر اين جان خود را به چيزى جز آن نفروشيد .
( 3430 ) 430 - امام ( ع ) فرمود :
عَلَامَةُ الْإِيمَانِ أَنْ تُؤْثِرَ الصِّدْقَ حَيْثُ يَضُرُّكَ
هامش
( 107 ) طرفة بن العبد ( 538 - 564 ) ، در بحرين به دنيا آمد ، يكى از شعراى جاهليّت واز صاحبان معلّقات سبعه است . أو خواهر زادهء شاعر ديگرى به نام متلمّس بود ، تمام ثروتش را از دست داد وآواره مىزيست پس از مدتي به دربار عمرو بن هند پادشاه حيره پيوست وأو را مدح مىگفت تا اين كه پادشاه بر أو خشم گرفت ودستور قتل أو را داد . ديواني دارد كه مطلع آن چنين است : لخولة اطلال ببرقة ثهمد تلوح كباقي الوشم في ظاهر اليد . اعلام المنجد - م .
( 108 ) سوره توبه ( 9 ) آية : ( 111 ) : يعنى خداوند جان ومال مؤمنان را به بهاى بهشت خريده است .