تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 778

مساهمون:

ص٧٧٨
عَلَى الْكَذِبِ حَيْثُ يَنْفَعُكَ - وَأَلَّا يَكُونَ فِي حَدِيثِكَ فَضْلٌ عَنْ عَمَلِكَ - وَأَنْ تَتَّقِيَ اللَّهَ فِي حَدِيثِ غَيْرِكَ ( 86483 - 86459 )

[ ترجمه ]

« نشانهء ايمان آن است كه راستگويى را حتّى در جايى كه براي تو زيان دارد بر دروغگويى سود بخش برگزينى ، وديگر اين كه گفتارت از حدّ دانسته‌ات بيشتر نباشد ، ودر بارهء ( غيبت ديگران يا ) نقل حديث ديگران از خدا بترسى . »

[ شرح ]

( 86483 - 86459 ) امام ( ع ) از نشانه‌هاى ايمان به سه مورد اشاره كرده است : 1 - راست زيانبخش را بر دروغ سودمند - به خاطر علاقة به فضيلت ونپسنديدن دونمايگى - ترجيح دهد . 2 - در سخنش چيزى علاوة بر دانسته‌هايش نگويد كه همين است عدالت در گفتار ودورى گزيدن از دروغ . 3 - در سخن گفتن راجع به ديگران خدا را در نظر بگيرد ، وبا غيبت كردن يا گوش دادن به غيبت ديگران آبروى كسى را به خطر نيندازد ، وبعضي گفته‌اند : مقصود امام آن است كه در نقل حديث ديگران ، چنان كه هست رعايت امانت كند ، وكم وزياد نكند .

( 3431 ) 431 - امام ( ع ) فرمود :

يَغْلِبُ الْمِقْدَارُ عَلَى التَّقْدِيرِ حَتَّى تَكُونَ الْآفَةُ فِي التَّدْبِيرِ ( 86495 - 86487 )

[ ترجمه ]

« قضاى الهى بر حسابگرى پيشى مىگيرد بطورى كه آفت در تدبير وحسابگرى مىباشد » .

[ شرح ]

( 86495 - 86487 ) مقدار ، يعنى قضا وقدر . چون انسان از اسرار قدر ناآگاه است ، پس ساختن تدبير واندازه‌گيرى در أمور مربوط به خود بر أساس توهمات است وبه