( 3434 ) 434 - امام ( ع ) فرمود :
رُبَّ مَفْتُونٍ بِحُسْنِ الْقَوْلِ فِيهِ ( 86532 - 86528 )
[ ترجمه ]
« بسا كسى كه از گفتهء نيك ديگران در بارهء خود ، دچار فتنه شده است » .
[ شرح ]
( 86532 - 86528 ) أصل فتنه به معنى انصراف است ، يعنى بسا شخصي كه از كسب فضيلت وأطاعت خدا وتكميل فضيلت ، به دليل ستايش وتعريف ديگران انصراف حاصل كرده است مثل كسى كه مثلا مردم أو را به فزونى عبادتش بستايند ، واين باعث اكتفا كردن أو به همان مقدار گردد .
سيد رضى ( رحمة اللّه عليه ) مىگويد : اين كلام را در آخرين قسمت از سخنان برگزيده أمير المؤمنين علي بن أبي طالب ( ع ) ، آورديم در حالي كه سپاس مىگوييم خداوند سبحان را بر اين كه منّت نهاد وبه ما توفيق داد تا آنچه از سخنان امام در أطراف پراكنده بود جمع آورى كنيم ومطالب دور را از گوشه وكنار به هم نزديك سازيم . وهمان طورى كه از آغاز شرط كرديم ، تصميم ما بر اين شد كه چند ورقى سفيد در آخر هر بابى از أبواب بيفزاييم ، تا پراكنده را در خود جا دهد وكلام تازه وارد وشايد چيزى را كه پس از دشوارى ، براي ما روشن شود ، وپس از پراكندگى به دست ما بيفتد ، به آن ملحق سازيم .
سيد رضى ، در كلمات برگزيدهء از امام ( ع ) تا اينجا رسيده وهمينجا پايان داده است ، اما در همان زمان ، از سخنان زيباى امام مقدار بيشترى يا با گزينش خود أو ، ويا وسيلهء أهل علمي كه در محضر أو بودند ، افزوده شده است ، واين افزوده گاهى در خارج از متن وگاهى در داخل متن پيوسته به آخر برگزيدهء وى به چشم مىخورد .
نقل كردهاند كه اين قبيل سخنان بر سيّد خوانده شده وأو خود دستور داده تا به متن بيفزايند واوّلين سخن اين است :