( 3354 ) 354 - ابن جرير طبري در كتاب تاريخ خود از عبد الرّحمن بن أبي ليلى ، فقيه ، روايت كرده است - وأو از جمله كساني بود كه براي جنگ حجّاج با پسر أشعث خروج كرده بودند - در ضمن سخنانى كه مردم را به پيكار وأدار مىكرد گفت : من از أمير المؤمنين علي بن أبي طالب ( ع ) شنيدم ، روزى كه با أهل شام روبرو شديم مىفرمود :
أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ - إِنَّهُ مَنْ رَأَى عُدْوَاناً يُعْمَلُ بِهِ - وَمُنْكَراً يُدْعَى إِلَيْهِ - فَأَنْكَرَهُ بِقَلْبِهِ فَقَدْ سَلِمَ وَبَرِئَ - وَمَنْ أَنْكَرَهُ بِلِسَانِهِ فَقَدْ أُجِرَ - وَهُوَ أَفْضَلُ مِنْ صَاحِبِهِ - وَمَنْ أَنْكَرَهُ بِالسَّيْفِ - لِتَكُونَ كَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا وَكَلِمَةُ الظَّالِمِينَ هِيَ السُّفْلَى - فَذَلِكَ الَّذِي أَصَابَ سَبِيلَ الْهُدَى - وَقَامَ عَلَى الطَّرِيقِ وَنَوَّرَ فِي قَلْبِهِ الْيَقِينُ ( 84206 - 84150 )
[ ترجمه ]
« اى گروه مؤمنان هر كه ببيند ستمى به كار مىبرند ، ومردم را به كار زشتى مىخوانند وآن را به دل انكار كند پس رهايى يافته وبيزارى جسته است ، وهر كس به زبان آن را زشت شمارد به اجر ومزد رسيده است وپاداشش از آن كه به دل انكار كرده بيشتر است وهر كس به شمشير به مقابلهء آن برخيزد تا كلمهء خدا برتر وكلمهء ستمگران پايينتر گردد أو به رستگارى رسيده وبه راه راست قيام كرده ، ونور يقين وايمان بر قلب أو تابيده است . »
[ شرح ]
( 84206 - 84150 ) چون انكار وردّ عمل ناپسند بر هر مكلّفى در حدّ توانائىاش واجب است ، ومرتبهء نازل توانايى انكار قلبي است كه براي هر كسى ميسّر است وبالاترين وآخرين مرتبهء آن انكار با دست وزور بازو است ، وحدّ وسطش انكار به زبان است درجات استحقاق پاداش انكار نيز مترتّب بر درجات آن خواهد بود .
امّا اين كه امام ( ع ) تنها ، شخصي را كه به دل انكار كند به رهايى ونجات