پيمان شكنى داشتند كه خداوند ، پيامبر ( ص ) را خبر داد ودستور داد تا با آنان بجنگد وبه جهت پيمان شكنى آنها را مجازات كند ، زيرا وفادارى نسبت به آنان ، بىوفايى نسبت به پيمان با خدا بود . وفريبكارى وبىوفايى نسبت به آنها - وقتي كه فريبكارى كنند - وفادارى نسبت به پيمان الهى است .
در اين بخش پارهاى از سخنان برگزيدهء امام ( ع ) را كه معاني دور از ذهن دارند ، نقل مىكنيم :
( 4001 ) 1 - در حديثي از قول آن حضرت رسيده است :
فَإِذَا كَانَ ذَلِكَ ضَرَبَ يَعْسُوبُ الدِّينِ بِذَنَبِهِ - فَيَجْتَمِعُونَ إِلَيْهِ كَمَا يَجْتَمِعُ قَزَعُ الْخَرِيفِ ( 80174 - 80162 )
[ ترجمه ]
« چون آن هنگام برسد ، سرور دين ، پا بر زمين بزند وحملهور شود ، در پيرامون أو ، چون پارههاى ابر ، جمع شوند . »
[ شرح ]
( 80193 - 80162 ) سيد رضى مىگويد : « يعسوب ، يعنى : سرور بزرگ ، صاحب اختيار كارهاى مردم است در آن روز . قزع ، يعنى ، پارههاى ابرى كه بىباران است . » امام ( ع ) با اين عبارات ، اشاره به چند نشانه در آخر زمان جهت ظهور امام زمان ( ع ) فرموده است ، وكلمهء : يعسوب - كه در أصل فرمانرواى كندوى عسل است - را نظر به شباهتى كه دارند ، براي آن بزرگوار استعاره آورده است . امّا در مورد جملهء : « ضربه بذنبه » چندين نظر است :
1 - ضرب به معنى گردش در روى زمين است وذنبه استعاره از داشتن ياران وپيروان است وباي « بذنبه » براي استصحاب ومعيّت است .
2 - چون ، زدن زنبور عسل با دمش ، عبارت از گزيدن أو است ، در اينجا