[ ترجمه ]
« هرگاه تنگدست شديد با دادن صدقه ، با خدا معامله كنيد »
[ شرح ]
( 80089 - 80085 ) قبلا گذشت كه صدقه دادن باعث فزونى لطف خدا مىگردد . اين است كه به فقرا دستور مىدهد تا به هر مقدارى كه دسترسى دارند - اگر چه به نيم خرمايى باشد - صدقه بدهند ، تا بدين وسيله جهت افاضهء لطف خدا آمادگى پيدا كنند . ودر اين عبارت با كلمهء تجارت - كه استعاره آورده است براي گرفتن چيزى به جاى آنچه مىدهد - آنان را وأدار به دادن صدقه كرده است . وتهيدستان از ثروتمندان به جلب روزى به وسيلهء دادن صدقه سزاوارترند براي اين كه دلها بيشتر براي آنها متأثر مىشود وبر آنها رقّت مىكند ، واز طرفي چون در فكر مردم اين طور مىگذرد كه صدقه دادن اينان از روى اخلاص است نه ثروتمندان .
( 3245 ) 245 - امام ( ع ) فرمود :
الْوَفَاءُ لِأَهْلِ الْغَدْرِ غَدْرٌ عِنْدَ اللَّهِ - وَالْغَدْرُ بِأَهْلِ الْغَدْرِ وَفَاءٌ عِنْدَ اللَّهِ ( 80098 - 80093 )
[ ترجمه ]
« وفادارى نسبت به فريبكاران ، خود نوعي فريبكارى در پيشگاه خداست وفريبكارى نسبت به فريبكاران ، وفادارى در پيشگاه خداست » .
[ شرح ]
( 80105 - 80093 ) توضيح اين كه از جمله عهد وپيمانهاى الهى در دستورات دينىاش ، بىوفايى نسبت به فريبكاران به هنگام فريبكارى آنهاست به دليل قول خداى تعالى : . . .
وَإِمَّا تَخافَنَّ مِنْ قَوْمٍ
« 72 » بعضي گفتهاند : اين آية در بارهء يهود بنى قينقاع نازل شده است كه با پيامبر ( ص ) عهدي بسته بودند وتصميم بر
هامش
( 72 ) سوره انفال ( 8 ) آية ( 58 ) يعنى همانا خداوند خيانتكاران را دوست نمىدارد .