جاى آن شادى ، به أو لطف ومهربانى مرحمت مىكند ، پسر هر گاه دچار اندوهى شود ، آن لطف ، همچون آب در سرازيرى به سمت آن غم واندوه جارى شود تا آن را زايل سازد ، چنان كه شتر بيگانه را دور مىسازند . »
[ شرح ]
( 80081 - 80031 ) مقصود امام ( ع ) آن است كه شاد كردن دل حاجتمندى با برآوردن حاجت أو باعث مىشود كه خداوند آن را وسيلهء لطف خود نسبت به برآورندهء حاجت قرار مىدهد وبدان وسيله از اندوهى كه به أو رو كند ، أو را نگه مىدارد . وشايد ، اين لطف ، همان اخلاص شخص نيازمند وبستگانش ، در كمك ويارى أو - وسيلهء درخواست از خدا - ونيز سپاس وثنا گفتن به أو ودلبستگى مردم نسبت به وى باشد ، وتمامى اينها لطفى است كه خداوند جهت نگهدارى از أو وزدودن غمهاى أو ، فرآهم مىآورد .
امام ( ع ) جريان اين لطف را به سمت برطرف كردن غم واندوه أو ، تشبيه به جريان آب در سرازيرى نموده است ، ووجه شبه ، سرعت ريزش براي زدودن غم ونگهدارى اوست ، چون اين لطف برخواسته از فرمان وامر الهى است و
وَما أَمْرُنا إِلَّا واحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ
« 71 » وهمچنين زدودن اندوه به وسيلهء آن لطف را تشبيه به دور ساختن شتر بيگانه از ميان شتران خودى ، نموده است ، ووجه شبه سرعت بر كنارى ودور ساختن است ، وبقيه مطالب روشن است .
( 3244 ) 244 - امام ( ع ) فرمود :
إِذَا أَمْلَقْتُمْ فَتَاجِرُوا اللَّهَ بِالصَّدَقَةِ ( 80089 - 80085 )
[ لغت ]
( املاق ) : تنگدستى
هامش
( 71 ) سورهء قمر ( 50 ) آية ( 54 ) يعنى : فرمان ما در عالم يكى بيش نيست ، در سرعت مانند چشم بر هم زدني انجام مىيابد .