( 3203 ) 203 - امام ( ع ) فرمود :
حَسَدُ الصَّدِيقِ مِنْ سُقْمِ الْمَوَدَّةِ ( 79172 - 79168 )
[ ترجمه ]
« حسد بردن دوست از ضعف دوستى است » .
[ شرح ]
( 79172 - 79168 ) دوستى خالص مستلزم آن است كه انسان آنچه براي خود مىخواهد ، براي دوستش بخواهد وآنچه براي خود نمىپسندد براي دوستش نپسندد . امّا حسد با اين حالت منافاة دارد ، چون لازمهء حسد ، آن است كه خير ونيكى از محسود زوال پذيرد ، پس دوستى حاسد در اين صورت ناقص وناسالم است ، ومقصود از سقمها نيز همين است .
( 3204 ) 204 - امام ( ع ) فرمود :
أَكْثَرُ مَصَارِعِ الْعُقُولِ تَحْتَ بُرُوقِ الْمَطَامِعِ ( 79181 - 79176 )
[ ترجمه ]
« بيشتر لغزشگاههاى عقلها ، زير درخشش حرص وآزهاست » .
[ شرح ]
( 79181 - 79176 ) از خصوصيت عقل آن است كه شايستگى دارد تا در برابر نفس امّاره بايستد وآن را بشكند ودر مسير خواستههاى شايستهء خود به كأرش گيرد ، واز ويژگيهاى نفس ، فريب دادن عقل وگول زدن آن به وسيلهء آراستن زندگانى واندوختههاى دنيا ودل بستن بدانهاست . پس خردهاى سستى كه از طرف خدا تأييد نشدهاند ، بيشتر فريب مىخورند ودر ستيز با نفس امّاره - وقتي كه چيزى طمع برانگيز وخواستهاى از أمور دنيا بدرخشد - به خاك مىافتند ، پس كلمهء مصارع را به جهت مغلوبيّت عقول وتحت تأثير قرار گرفتن آنها از نفوس ، استعاره آورده است ، ودر خوارى وفرمانبرى از نفوس وتاب مقاومت نياوردن در