خود ، همچون توشهاى به همراه نفس به آخرت مىبرد .
( 3207 ) 207 - امام ( ع ) فرمود :
مِنْ أَشْرَفِ أَعْمَالِ الْكَرِيمِ غَفْلَتُهُ عَمَّا يَعْلَمُ ( 79211 - 79205 )
[ ترجمه ]
« از بهترين اعمال شخص بزرگوار ، چشمپوشى اوست از آنچه مىداند » .
[ شرح ]
( 79211 - 79205 ) يعنى ناديده گرفتن وچشمپوشى از معايب ولغزشهايى كه در مردم سراغ دارد . از آن رو كه لازمهء اين عمل فضايلى همچون تحمل سختى ، بردبارى ، گذشت وبخشش است . وتمام اينها فضايلى هستند كه با بزرگوارى همراهند زيرا گاهى مقصود از بزرگوارى خوددارى انسان از اقدام به انجام خواستهء قوهء غضب در بارهء آن كسى است كه أو را خشمگين ساخته وديگر پيامدهاى اين فضايل ، بنا بر اين چشمپوشى از عيوب ديگران از بالاترين اعمال است .
( 3208 ) 208 - امام ( ع ) فرمود :
مَنْ كَسَاهُ الْحَيَاءُ ثَوْبَهُ لَمْ يَرَ النَّاسُ عَيْبَهُ ( 79222 - 79215 )
[ ترجمه ]
« هر كه شرم بر أو جامهاى بپوشاند ، ديگران عيبش را نبينند » .
[ شرح ]
( 79222 - 79215 ) كلمهء ثوب را استعاره براي شرمى كه فراگير انسان است ، آورده ، وبا استعمال كسوة استعاره ترشيحى به كار برده است . مقصود آن است كه فضيلت حياء باعث ترك عيبها وديده نشدن عيب در شخص دارندهء اين فضيلت مىشود ويا اين كه اگر [ شخص با حيا ] مرتكب يكى از صفات ناپسندى شود كه آن را عيب مىداند ، نهايت پرده پوشى را نموده وتلاش مىكند تا آن را پنهان دارد ، به اين گمان كه مردم آن را نمىبينند .