است از كسى كه ستم را با ستمكارى كيفر دهد و « غد » را كناية از روز قيامت آورده است ، وگزيدن دست را كناية از پشيمانى در اثر كوتاهى در برابر امر خداوند ، چنان كه در آية مباركه آمده است :
وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلى يَدَيْهِ
« 55 » . وهدف امام ( ع ) دور داشتن از ستمكارى است .
( 3173 ) 173 - امام ( ع ) فرمود :
الرَّحِيلُ وَشِيكٌ ( 78461 - 78460 )
[ لغت ]
( وشيك ) : قريب ونزديك
[ ترجمه ]
« كوچ كردن از دنيا نزديك است » .
[ شرح ]
( 78461 - 78460 ) مقصود امام ( ع ) كوچ كردن از دنيا به آخرت است ، سخن در باب موعظه وپند دادن وترساندن از مرگ است .
( 3174 ) 174 - امام ( ع ) فرمود :
مَنْ أَبْدَى صَفْحَتَهُ لِلْحَقِّ هَلَكَ ( 78469 - 78465 )
[ ترجمه ]
« هر كه به خاطر حق چهره بنمايد واز حق جانبدارى كند [ از نظر مردم نادان ] به هلاكت افتاده است » .
[ شرح ]
( 78469 - 78465 ) يعنى كسى كه در راه حق ، مقابل ديگران بايستد ، نزد مردم نادان - به دليل ناتوانى حق از نظر آنها وغلبهء محبّت باطل بر دلهايشان - به هلاكت رسيده است . جمله « وابدى صفحته » كناية از خود را در معرض قرار دادن وقيام كردن به چنين كارى است . وتوضيح مطلب در پيش گذشت .
هامش
( 55 ) سوره فرقان ( 25 ) آية ( 27 ) يعنى : روزى كه ستمگر دستهاى خود را بگزد .