[ شرح ]
( 78433 - 78428 ) كسى كه زمينهء دريافت ودرك حق را دارد ، همچون علي ( ع ) واستادى چون پيامبر خدا ( ص ) در آماده سازى وتربيت أو ، با مدّت طولانى همراهى وى با چنين استادى كه امام ( ع ) داشت ، محال است در امرى كه برهان آن را به چشم مىبيند ترديد كند واز حق محروم بماند .
( 3171 ) 171 - امام ( ع ) فرمود :
مَا كَذَبْتُ وَلَا كُذِّبْتُ وَلَا ضَلَلْتُ وَلَا ضُلَّ بِي ( 78448 - 78437 )
[ ترجمه ]
« نه دروغ گفتهام ونه به من نسبت دروغ دادهاند ، نه گمراه شدهام ونه كسى را گمراه كردهام . »
[ شرح ]
( 78448 - 78437 ) اما دروغ نگفتن وگمراه نبودن آن بزرگوار ، به خاطر تربيت أو از كودكى به راستگويى واخلاق پسنديده است به حدى كه اين صفات براي أو ملكه شده ودروغگويى وگمراهى را از وى دور مىكند وأو را از اين صفات ناپسند باز مىدارد . اما اين كه آن حضرت را دروغگو ندانستهاند در اخبارى كه از رويدادهاى آينده وعلم غيب به أو نسبت دادهاند وكسى به وسيلهء أو گمراه نشده است از آن روست كه خبر دهندهء آن اخبار معصوم ، يعنى پيامبر ( ص ) است ، وعصمت با اين دو مورد منافاة دارد ومستلزم هدايت وعدم انحراف شخص راهنمايى شده است .
( 3172 ) 172 - امام ( ع ) فرمود :
لِلظَّالِمِ الْبَادِي غَداً بِكَفِّهِ عَضَّةٌ ( 78456 - 78452 )
[ ترجمه ]
« فرداى قيامت شخص ستمگر انگشت ندامت به دندان گزد » .
[ شرح ]
( 78456 - 78452 ) امام ( ع ) با كلمه « البادى » يعنى كسى كه آشكارا كارى كند ، احتراز كرده