تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 573

مساهمون:

ص٥٧٣
مقالى كه از أو بروز مىكرد ، پايدارى مىكند تا اين كه آن بدگمانى به طور كامل از بين مىرود . لفظ حصد را براي نابود ساختن دشمن استعاره آورده است به ملاحظه شباهتى كه دشمن در فزونى گرفتنش به وسيله آن قراين از جانب دشمن وگستردگىاش وهمچنين كاستى ونابودىاش به نابودى آن قراين به زراعت دارد .

( 3165 ) 165 - امام ( ع ) فرمود :

اللَّجَاجَةُ تَسُلُّ الرَّأْيَ ( 78382 - 78380 )

[ لغت ]

« ( تسلّ ) : مىگيرد واز بين مىبرد

[ ترجمه ]

« لجاجت فكر وانديشه را از انسان مىگيرد » .

[ شرح ]

( 78382 - 78380 ) توضيح آن كه انسان گاهى در پى چيزى است ، وانديشهء درست ، عبارت از ژرفنگرى وپايدارى در آن كار است . بنا بر اين طبع آدمي أو را وأدار بر لجاجت در كار مىكند تا آنجا كه همين لجاجت باعث از بين رفتن همان انديشه درست مىشود . عبارت سلّ ( از بين بردن ) را براي فكر استعاره آورده است ونسبت آن به لجاجت از باب مجاز ، به اين لحاظ است كه لجاجت به از بين رفتن فكر كمك مىكند وگويا آن را گرفته ومحو مىسازد .

( 3166 ) 166 - امام ( ع ) فرمود :

الطَّمَعُ رِقٌّ مُؤَبَّدٌ ( 78388 - 78386 )

[ ترجمه ]

« طمع باعث بندگى هميشگى است » .

[ شرح ]

( 78388 - 78386 ) كلمه رقّ را از آن جهت براي طمع استعاره آورده است كه لازمهء طمع ،