تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 561

مساهمون:

ص٥٦١

[ ترجمه ]

« شخص استوار وبردبار ، پيروزى را - هر چند كه زماني دراز بگذرد - از دست نمىدهد » .

[ شرح ]

( 78115 - 78107 ) امام ( ع ) در اين گفتار به وسيلهء نتيجهء صبر يعنى پيروزى - هر چند كه مدتي طول بكشد - انسان را به صبر وبردبارى تشويق كرده است . پيروزى نهايى فرد صبور به خاطر آن است كه آمادگى ونيرومندى وى در اثر صبر كامل مىشود .

( 3141 ) 141 - امام ( ع ) فرمود :

الرَّاضِي بِفِعْلِ قَوْمٍ كَالدَّاخِلِ فِيهِ مَعَهُمْ - وَعَلَى كُلِّ دَاخِلٍ فِي بَاطِلٍ إِثْمَانِ - إِثْمُ الْعَمَلِ بِهِ وَإِثْمُ الرِّضَا بِهِ ( 78138 - 78119 )

[ ترجمه ]

« كسى كه به عمل گروهى راضى باشد چنان است كه گويى با ايشان در انجام آن كار همراه بوده است وبر هر كسى كه انجام دهندهء كار نادرست مىباشد ، دو گناه است يكى گناه انجام دادن آن كار ، ديگرى گناه راضى بودن به آن . »

[ شرح ]

( 78138 - 78119 ) وجه شبه شركت داشتن با آنان در خشنودى به آن عمل لازمه‌اش علاقمندى وميل قلبي به آن كار ورابطه آن كار با طبع اوست ، امام ( ع ) از ورود در كار نادرست به دليل گناهانى كه در پى دارد ، برحذر داشته است : گناه انجام كار ، روشن است واما گناه رضايت به كار ، از آن رو كه خشنودى به كار نادرست نتيجهء علاقمندى به آن است پس چنين علاقه‌اى خود ، ناپسند وگناه است .

( 3142 ) 142 - امام ( ع ) فرمود :

اعْتَصِمُوا بِالذِّمَمِ فِي أَوْتَادِهَا ( 78145 - 78142 )

[ لغت ]

( ذمم ) : پيمانها ، عقدها ، سوگندها