تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 513

مساهمون:

ص٥١٣
عوارض وپيشامدهايى كه بر أو عارض مىشوند از همان محل امن است واز حالت امنيت وراحتى اوست ، بطورى كه اجتناب وگريز از آن امكان ندارد .

( 3107 ) 107 - امام ( ع ) فرمود :

كَمْ مِنْ مُسْتَدْرَجٍ بِالْإِحْسَانِ إِلَيْهِ - وَمَغْرُورٍ بِالسَّتْرِ عَلَيْهِ وَمَفْتُونٍ بِحُسْنِ الْقَوْلِ فِيهِ - وَمَا ابْتَلَى اللَّهُ أَحَداً بِمِثْلِ الْإِمْلَاءِ لَهُ ( 76460 - 76439 )

[ لغات ]

( مستدرج ) : كسى كه به دليل غفلت ونافرمانى ، گرفتار عذاب گردد ( املاء ) : مهلت دادن وبه تأخير انداختن مدّت

[ ترجمه ]

« چه بسا كسى به سبب احسان [ خداوند ] رفته رفته به عذاب نزديك شده ودر اثر پوشيده داشتن گناهش به خود فريفته گرديده وبه خاطر تحسين وچرب زبانى مردم در دام فتنه افتاده است . خداوند هيچ كس را همچون أو به وسيلهء مهلت دادن نيازموده است » .

[ شرح ]

( 76460 - 76439 ) امام ( ع ) از أموري كه خداوند بدان وسيله بندگانش را مىآزمايد ، چهار مورد را بيان كرده است : 1 - نيكى واحسان با أنواع نعمتها نسبت به بنده‌اش . 2 - پوشاندن نافرمانى وگناه أو . 3 - خوشگويى ومدح وستايش مردم نسبت به أو . 4 - به تأخير انداختن مدّت ومهلت وفرصت دادن به أو . وچون نتيجهء آزمون به وسيلهء اين أموري كه در حقيقت همهء آنها نعمتند ، يا شكر وسپاس است ويا كفران وناسپاسى است ، چنان كه خداى متعال فرموده است :
قالَ الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ
« 41 » وسپاسگزارى همان نتيجهء خوب ومطلوب با
هامش
( 41 ) سوره نمل ( 27 ) آية ( 40 ) يعنى : تا مرا بيازمايد كه نعمتش را سپاس مىگويم يا ناسپاسى مىكنم .