تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 504

مساهمون:

ص٥٠٤
تندرو متجاوز از حدّ عدالت به سوى أو بازگردد .

( 3102 ) 102 - امام ( ع ) فرمود :

لَا يُقِيمُ أَمْرَ اللَّهِ سُبْحَانَهُ إِلَّا مَنْ لَا يُصَانِعُ - وَلَا يُضَارِعُ وَلَا يَتَّبِعُ الْمَطَامِعَ ( 76220 - 76205 )

[ لغات ]

( مصانقه ) : وسيلهء رشوه وأمثال آن ، سازش كردن ( مضارعة ) : مصدر باب مفاعله از مادهء ضرع يعنى ذلت وخوارى ، گويا دو نفر كه هر يك نسبت به ديگرى كوچكى مىكنند

[ ترجمه ]

« فرمان خدا را اجرا نمىكند مگر كسى كه أهل مدارا وسازش نيست ، وفرومايگى ننمايد وبه دنبال طمع نرود » .

[ شرح ]

( 76220 - 76205 ) بديهي است كه سازش با ديگرى باعث جستن رضاى اوست واين عمل مانع از اجراى حدود ودستور الهى در باره أو مىگردد . وهمچنين فرومايگى وچشم طمع داشتن به ديگران ، هر دو باعث خوددارى از پرداختن به دستورها وحدود الهى است كه بر أو دشوار مىنمايد .

( 3103 ) 103 - امام ( ع ) چون سهل بن حنيف انصارى ، كه از گرامىترين اشخاص نزد آن حضرت بود ، پس از بازگشت از جنگ صفين ، در كوفه از دنيا رفت ، امام ( ع ) پس از وفات أو فرمود :

لَوْ أَحَبَّنِي جَبَلٌ لَتَهَافَتَ ( 76245 - 76242 )

[ لغت ]

( تهافت ) : تكه تكه افتاد ، واين مبالغه در فزونى مصائب وگرفتاريى است كه به امام ( ع ) ودوستانش مىرسد
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 504 | ابن ميثم البحراني / محمدى مقدم