است كه همان زمينگير شدن در اثر ناتوانى از انجام وظيفة است ، وبه همين دليل امام ( ع ) از اين خوى ناپسند برحذر داشته است .
( 76188 - 76173 ) 10 - صفت ناپسند سيرى بيش از حدّ فضيلت اعتدال ، كه پيامد اين عمل عبارت شكمپرى است . وامام ( ع ) به دليل همين پيامد از آن برحذر داشته است .
آن گاه امام ( ع ) با برحذر داشتن از دو طرف افراط وتفريط در خوردن ، به طور اجمال سخن خود را به پايان برده است به اين دليل كه چون تفريط قلب را از فضيلت تهى مىكند ، پس براي آن زيانبخش است ، وافراط در آن نيز قلب را از فضيلت بيرون مىسازد وباعث فساد قلب مىگردد . توفيق نگهدارى از فساد به دست خداست .
( 3101 ) 101 - امام ( ع ) فرمود :
نَحْنُ النُّمْرُقَةُ الْوُسْطَى بِهَا يَلْحَقُ التَّالِي - وَإِلَيْهَا يَرْجِعُ الْغَالِي ( 76201 - 76192 )
[ لغت ]
( نمرقه ) : بالش كوچك
[ ترجمه ]
« ما تكيهگاهى هستيم در ميانه ، آن كه عقب ماند خود را به آن برساند وآن كه پيشى گرفته به سوى آن بازگشت نمايد » .
[ شرح ]
( 76201 - 76192 ) امام ( ع ) اين كلمه را به صفت ( الوسطى ) يعنى ميانه ومعتدل ، براي خود وخاندان خود استعاره آورده است ، از آن رو كه اينان رهبران حق وبراي مردم در زندگى دنيا وآخرت الگوهايى در حد عدل ودر بين دو طرف افراط وتفريطند ، واز حق امام ( ع ) ورهبران راستين آن است كه در حد اعتدال با أمور برخورد كند ، تا عقب مانده يعنى كوتاهى كنندهء مقصر در كارها به أو برسد ، وپيشى گرفته يعنى