تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 500

مساهمون:

ص٥٠٠

[ ترجمه ]

« مردم چيزى از امر دينشان را به خاطر رونق دنياشان فروگذار نمىكنند مگر اين كه خداوند بر آنان درى را مىگشايد كه زيانش از آن سود بيشتر است . »

[ شرح ]

( 76061 - 76045 ) چون خواسته‌هاى مردم در دنيا - وقتي كه در دنيا خواهى باز شد - پايان پذير نيست ، چون هر خواسته‌اى خود زمينه‌اى براي افزون طلبي وزيادة جويى دنيا وتحصيل شرايط ولوازم آن مىشود وهمچنين دورى انسان از خدا به اندازهء نزديكى أو به دنيا وآرزوهاى دور ودراز در دنياست ، بنا بر اين هر كارى كه در آن سود دنيا با همان هدف دنيايى مورد نظر باشد ، وسيله‌اى براي گشايش درى از درهاى جستن وآراستن دنيا است ، وزيانش از اوّلى بيشتر خواهد بود چون فرورفتگى به دنيا بيشتر ودورى از خدا افزونتر مىگردد .

( 3099 ) 99 - امام ( ع ) فرمود :

رُبَّ عَالِمٍ قَدْ قَتَلَهُ جَهْلُهُ وَعِلْمُهُ مَعَهُ لَا يَنْفَعُهُ ( 76074 - 76065 )

[ ترجمه ]

« بسا دانشمندى كه نادانىاش أو را از پاى در آورد ودانشى كه دارد به أو سودى نرساند » .

[ شرح ]

( 76074 - 76065 ) مقصود امام ( ع ) ، دانشمندانى است كه از علوم بىفايده مانند جادو وتردستى ، بلكه همانند علم نحو وديگر علوم عقلي بهره‌مندند واز قوانين اسلام ناآگاه ، واز روى جهل فتوا دهند ويا از حدود الهى تجاوز كنند ومرتكب گناهى شوند ، ودر نتيجة اين علم باعث هلاكت آنان در دنيا وآخرت گردد ، ويا آن علمي كه در آخرت سودى ندارد وباعث ترك علم مهمترى مىشود پس علاوة بر آن كه سودى ندارد وآن دانستنيها أو را نجات نمىبخشد بلكه باعث هلاكت وى در آخرت مىگردد .