تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 465

مساهمون:

ص٤٦٥
نظرات پسنديده وشايسته ، ونيز سنجش بيشتر آنچه كه از آن قوا به صورت گفتار ورفتار بروز مىكند ، مىگردد ، واين زحمت وشرايطى دارد كه باعث كاستى سخن مىشود ، بر خلاف آن كه سخنان نسنجيده وبىتوجه بر زبان آيد .

( 3064 ) 64 - امام ( ع ) فرمود :

الدَّهْرُ يُخْلِقُ الْأَبْدَانَ - وَيُجَدِّدُ الْآمَالَ وَيُقَرِّبُ الْمَنِيَّةَ - وَيُبَاعِدُ الْأُمْنِيَّةَ مَنْ ظَفِرَ بِهِ نَصِبَ وَمَنْ فَاتَهُ تَعِبَ ( 74821 - 74802 )

[ ترجمه ]

« روزگار بدنها را فرسوده وآرزوها را تازه مىگرداند ومرگ را نزديك وخواهشهاى دل را دور مىسازد هر كه بر زمانه چيره گشت ، به رنج افتاد ، وهر كه بر روزگار دست نيافت ، گرفتار سختى شد . »

[ شرح ]

( 74821 - 74802 ) فرسوده كردن بدنها ، همان آماده ساختن آنست براي فتور وتباهى ، با گذشت زمان ، ودر اثر آنچه از گرما وسرما ودشواريهاى مربوط به زمان كه توسط ايّام وفصول بر تن آدمي وارد مىشود . واين كه روزگار آرزوها را تازه مىگرداند در اثر فريبى است كه از زنده بودن وتندرستى ، انسان حاصل مىشود ، وبيشتر اشخاص سالخورده در معرض آنند چرا كه طول عمر وتجربه‌هايى كه از نيازمندى وبىچيزى دارند آنان را مىفريبد وبر جمع مال حريصشان مىكند وسبب آرزوهاى دراز آنها براي تحصيل دنيا مىگردد . ونزديك ساختن مرگ نظر به فرسودن بدنها ودور ودراز كردن آرزوها با توجه به نزديك ساختن مرگ است . وهر كه بر زمانه چيره گشت ، يعنى با تباه كردن عمر وبه كار بردن آن در راه متاع دنيا ، به رنج مىافتد وبا جمع‌آورى واندوختن مال دنيا دچار بدبختى مىگردد ، وهر كس روزگار را از دست داد ، در راه به دست آوردن دنيا رنج برد ولى با از بين رفتن آن گرفتار بدبختى شد .